Η ΦΥΣΙΚΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΤΟΥ CANDIDA

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο CANDIDA; ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΑΝΤΙΝΤΙΑΣΗΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Ο Candida albicans είναι ένας μύκητας που φυσιολογικά ζει στο σώμα χωρίς να προκαλεί βλάβη και ελέγχεται από τα καλά βακτήρια του εντέρου και από το ανοσοποιητικό σύστημα. Αν τα καλά βακτήρια καταστρέφονται από τη λήψη αντιβιοτικών ή αν το ανοσοποιητικό σύστημα ενός ατόμου είναι εξασθενημένο, ο Candida αυξάνεται ανεξέλεγκτα και προκαλεί συμπτώματα.

Το αποτέλεσμα είναι τοπικές μολύνσεις, όπως στοματικές μυκητιάσεις, δερματικές μολύνσεις και μυκητησιακές μολύνσεις του κόλπου στις γυναίκες. Η υπερανάπτυξη του Candida στο έντερο σε μερικές περιπτώσεις μπορεί να συμβάλλει, ώστε μύκητες και άλλοι ανεπιθύμητα μόρια να διαπερνούν το εντερικό τοίχωμα και να απορροφώνται στο σώμα. Αυτό θεωρείται ότι ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα, συντελώντας σε κόπωση, πονοκέφαλο, εναλλαγές διάθεσης, φτωχή μνήμη και συγκέντρωση, επιθυμία για γλυκά και έχει συνδεθεί με ασθένειες όπως ινομυαλγία.

Παράγοντες που συμβάλλουν σε καντιντίαση είναι η συχνή και μακρόχρονη χρήση αντιβιοτικών, η χρήση αντισυλληπτικών, στεροειδών, αντιόξινων και φαρμάκων κατά του έλκους, δίαιτες υψηλές σε ζάχαρη και υδατάνθρακες, η εγκυμοσύνη και ο διαβήτης.

Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν: κούραση ή ληθαργικότητα, εξάντληση, φτωχή μνήμη, μούδιασμα, πόνο στο στομάχι, πόνο στις αρθρώσεις ή πρήξιμο, πόνο στους μύες, δυσκοιλιότητα, διάρροια, πρήξιμο και αέρια, προστατίτιδα, δυσκολία στη στύση, απώλεια σεξουαλικής επιθυμίας, ενδομητρίωση ή στειρότητα, μη σταθερά έμμηνα, κρίσεις άγχους και κρύα χέρια και πόδια. Ο Candida μπορεί να προκαλέσει μέχρι και καρκίνο.

ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΗ ΓΙΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ CANDIDA

Τα άτομα που πάσχουν από καντιντίαση πρέπει να ακολουθήσουν για ένα διάστημα μια συγκεκριμένη διατροφή. Βασικά πρέπει να αποφεύγουν τη ζάχαρη, διότι η ζάχαρη συμβάλλει στην ανάπτυξη μυκήτων. Η συνολική πρόσληψη υδατανθράκων την ημέρα πρέπει να περιοριστεί. Κατά τη διάρκεια των τριών πρώτων εβδομάδων της δίαιτας, η πρόσληψη υδατανθράκων πρέπει να περιοριστεί σε λιγότερο από 60 γραμμάρια την ημέρα. Αντίθετα πρέπει να δοθεί έμφαση σε τροφές χαμηλές σε υδατάνθρακες, όπως κρέας, κοτόπουλο, γαλοπούλα, ψάρι, θαλασσινά, μη αμυλώδη λαχανικά και ξηρούς καρπούς. Καθώς τα συμπτώματα υποχωρούν, η ολική πρόσληψη υδατανθράκων αυξάνεται σταδιακά. Πρέπει να αποφεύγονται επίσης τροφές που περιέχουν κάθε τύπο μαγιάς, συμπεριλαμβανομένων των ζυμωμένων τροφών όπως ψωμί φτιαγμένο με μαγιά, τυρί, μανιτάρια και μπύρα.

Οι άνθρωποι που ακολουθούν αυτή τη δίαιτα αναφέρουν ότι περνάνε τέσσερεις εβδομάδες προτού παρατηρηθούν βελτιώσεις. Για πολλούς μπορεί να περάσουν μήνες. Μόλις παρατηρηθεί βελτίωση στα συμπτώματα, οι φυσικοπαθητικοί προτείνουν να επανεισάγονται σιγά σιγά οι τροφές από την απαγορευμένη λίστα στη διατροφή.

Οι τροφές που πρέπει να απαγορευτούν για ένα διάστημα σε αυτή τη διατροφή είναι οι ακόλουθες:

1. Ζάχαρη. Η ραφιναρισμένη ζάχαρη θεωρείται ότι συμβάλλει στην ανάπτυξη του μύκητα Candida. Οι τροφές που περιέχουν ραφιναρισμένη ζάχαρη περιλαμβάνουν τη λευκή ζάχαρη, την καφετιά ζάχαρη, το μέλι, το σιρόπι βύνης, το σιρόπι καλαμποκιού, το σιρόπι σφενδάμου και τη μελάσσα.

Διαβάζετε προσεκτικά τις ετικέτες συσκευασμένων τροφίμων, διότι μπορεί να κρύβονται μορφές ζάχαρης. Να αποφεύγετε συσκευασμένα τρόφιμα που περιέχουν σουκρόζη, φρουκτόζη, μαλτόζη, λακτόζη, γλυκόζη, μανιτόλη και σορβιτόλη.

2. Φρούτα. Τα φρούτα περιέχουν φυσικά σάκχαρα που θεωρούνται ότι υποστηρίζουν την ανάπτυξη μυκήτων.

3. Μαγιά. Οι τροφές που περιέχουν μαγιά δεν επιτρέπονται.

4. Ξύδι. Όλα τα είδη του ξυδιού, ακόμα και το μηλόξυδο καθώς και όλες οι τροφές που είναι φτιαγμένες με ξύδι, όπως μαγιονέζα, ντρεσινγκς σαλάτας, κέτσαπ, μουστάρδα και τουρσί.

5. Μανιτάρια.

6. Τα φιστίκια και το φιστικοβούτυρο μπορεί να περιέχουν μούχλα, γι’ αυτό και δεν επιτρέπονται σε αυτή τη δίαιτα.

7. Αλκοόλ. Τα αλκοολούχα ποτά πιστεύεται ότι προάγουν την ανάπτυξη των μυκήτων.

8. Ζυμωμένα ποτά, όπως ο μηλίτης και η μπύρα.

9. Μουχλιασμένα τυριά όπως ροκφόρ και μπλε τυριά.

ΒΟΤΑΝΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ CANDIDA

Εκτός από τη διατροφή οι φυσικοπαθητικοί συστήνουν στους ανθρώπους με Candida κάποια συγκεκριμένα βότανα και συμπληρώματα τα οποία θεωρούνται ότι μειώνουν την ποσότητα του Candida. Οι φυσικοπαθητικοί συνήθως συστήνουν στους ασθενείς τους να ξεκινούν με μικρότερες ποσότητες βοτάνων και συμπληρωμάτων και να τα αυξάνουν σταδιακά. Διαφορετικά μπορεί να συμβεί μια περιστασιακή επιδείνωση των συμπτωμάτων. Αυτό συμβαίνει, διότι, όταν ο Candida σκοτώνεται, απελευθερώνονται κομμάτια πρωτεϊνών και τοξίνες που πυροδοτούν απάντηση αντισωμάτων από το ανοσοποιητικό σύστημα.

Βελτιώσεις στα συμπτώματα παρατηρούνται συνήθως μετά από δύο έως τέσσερεις εβδομάδες.

Ας δούμε τα βότανα και τα συμπληρώματα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αντιμετώπιση του Candida.

1. Οξεόφιλος. Το καλό βακτήριο οξεόφιλος θεωρείται ότι ελέγχει τον Candida κάνοντας τον εντερικό σωλήνα πιο όξινο. Παράγει υπεροξείδιο του υδρογόνου, το οποίο σκοτώνει τον Candida. Τα καλά βακτήρια επίσης επαναφέρουν τη μικροβιακή ισορροπία μέσα στον πεπτικό σωλήνα.

2. Αιθέρια έλαια. Εντεροδιαλυτές κάπσουλες που περιέχουν έλαιο ρίγανης και έλαιο μέντας προλαμβάνουν την υπερανάπτυξη του Candida. Τα έλαια αυτά μπορεί να είναι τοξικά στην ποσότητα που απαιτείται για τον έλεγχο του Candida, γι’ αυτό και η υγρή μορφή αυτών των ελαίων δεν θα πρέπει ποτέ να καταναλώνεται και οι κάπσουλες δεν θα πρέπει να ανοίγονται πριν να καταναλωθούν.

3. Σκόρδο. Το σκόρδο σε κάψουλες έχει φανεί πολύ αποτελεσματικό κατά του Candida.

4. Caprylic acid από καρύδα. Υπάρχουν πολλά αντιμηκητησιακά φάρμακα, ωστόσο σύμφωνα με ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε το 2004 στο Journal of Medicinal Food ο Candida γίνεται ανθεκτικός σε πολλές από αυτές τις θεραπείες. Σε αυτό το άρθρο αναφέρεται ότι το λάδι της καρύδας βρέθηκε ότι είναι πολύ αποτελεσματικό στη θεραπεία του Candida σε σύγκριση με το φάρμακο Fluconazol. Το λάδι της καρύδας περιέχει διάφορα οξέα που καταπολεμούν τον Candida. Αυτά είναι τα εξής: capric acid: Είναι ενός μεσαίου αλύσου λιπαρό οξύ (κορεσμένο λίπος), γνωστό για τις αντιμικροβιακές, αντιιικές και αντιμυκητησιακές του ιδιότητες. Είναι πολύ αποτελεσματικό στο να σκοτώνει τον Candida.

caprylic acid: Είναι ένα άλλο μεσαίου αλύσου λιπαρό οξύ με αντιμικροβιακές και αντιμυκητησιακές ιδιότητες παρόμοιες με αυτές του capric acid.

lauric acid: Όπως το capric acid, αυτός ο αντιμυκητησιακός παράγοντας σχηματίζει ένα συστατικό που ονομάζεται Monolaurin, το οποίο σκοτώνει μικρόβια και μύκητες.

caproic acid και myristic acid: Τα οξέα αυτά έχουν ήπιες αντιμικροβιακές και αντιμυκητησιακές ιδιότητες.

5. Pau d’ arco. Το pau d’ arco είναι ένα βότανο που φύεται στη Βραζιλία και στην Αργεντινή. Το βότανο χρησιμοποιείται στη Βραζιλία για την αντικαρκινική του δράση, αλλά έχει επίσης ισχυρές αντιμυκητησιακές ιδιότητες.

6. Εκχύλισμα σπόρων γκρέιπφρουτ. Το 2004 το περιοδικό Acta Pharmacology συμπέρανε ότι το εκχύλισμα των σπόρων γκρέιπφρουτ εμποδίζει την ανάπτυξη του Candida χωρίς να επηρεάζει τα καλά βακτήρια.

7. Black Walnut. Το Black Walnut είναι πιο αποτελεσματικό κατά του Candida από οποιοδήποτε άλλο αντιμυκητησιακό φάρμακο. Περιέχει φυσικές τανίνες που σκοτώνουν μύκητες και παράσιτα. Αυτό το βότανο δεν θα πρέπει να λαμβάνεται από εγκύους και γυναίκες που θηλάζουν.

8. Burdock Root. Το Burdock είναι αντιμυκητησιακό και έχει χρησιμοποιηθεί αποτελεσματικά κατά του Candida εδώ και πολλά χρόνια.

9. Goldenseal. Το Goldenseal περιέχει βερβερίνη και υδραστίνη, δύο ισχυρά αντιβακτηριακά και αντιμυκητησιακά συστατικά τα οποία περιορίζουν την ανάπτυξη του Candida. Ενισχύει επίσης το ανοσοποιητικό σύστημα. Οι έγκυες δεν θα πρέπει να το λαμβάνουν.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

1. Boroch A., The Candida Cure: Yeasr, Fungus and Your Health: The 90-Day Program to Beat Candida and Restore Vibrant Health, 2009

2. Connolly P., The Candida Albican Yeast-Free Cookbook: How Good Nutrition Can Help Fight the Epidemic of Yeast-Related Diseases, 2000

3. Crook W.G., Natures Own Candida Cure, 2002

4. Greene C., Permanently Beat Yeast Infection and Candida: Proven Step-by-Step Cure for Yeast Infections and Candidiasis. All Natural, Lasting Treatment That Will Prevent Infection, 2012

5. Lahoz S.C., Conquering Yeast Infections. The Non Drug Solution For Men and Women, 1996

6. Martin J.M., Rona Z.P., Complete Candida Yeast Guidebook, 2000

7. McArthur J., Candida Albicans: Yeast Infection Treatment. Treat Yeast Infections With This Home Remedy. The Yeast Infection Cure, 2012

8. Murray M., Chronic Candidiasis: Your Natural Guide to Healing with Diet, Vitamins, Minerals, Herbs, Exercise, and Other Natural Methods, 1997

9. Winderlin C., Candida-Related Complex: What Your Doctor Might Be Missing, 1996

ΚΩΔΙΚΑΣ ALIMENTARIUS ΜΑΡΙΟΣ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

Ο διατροφολόγος Μάριος Δημόπουλος στην εκπομπή Terra Incognita του δημοσιογράφου Γιάννη Μούτσιου του Extra το 2011 μιλά για τον κώδικα Alimentarius και τις βλαβερές του συνέπειες για την ανθρώπινη υγεία. Στο βίντεο ο Μάριος Δημόπουλος μιλά από το 11:20 και μετά.

ΨΕΥΔΑΡΓΥΡΟΣ

Αυτό το μέταλλο είναι απαραίτητο στη λειτουργία του αδένα του προστάτη και την ανάπτυξη των αναπαραγωγικών οργάνων. Βοηθά στην πρόληψη της ακμής και ρυθμίζει τη δράση των λιπαρών αδένων. Απαιτείται για τη σύνθεση πρωτεϊνών και τον σχηματισμό κολλαγόνου και προάγει ένα υγιές ανοσοποιητικό σύστημα και τη θεραπεία των πληγών. Ο ψευδάργυρος ενισχύει επίσης την οξύτητα της γεύσης και της οσμής. Προστατεύει το συκώτι από χημική βλάβη και είναι σημαντικό για τον σχηματισμό των οστών. Είναι ένα συστατικό της ινσουλίνης και πολλών ενζύμων, συμπεριλαμβανομένου του αντιοξειδωτικού ενζύμου υπεροξειδάσης δισμουτάσης (SOD). Καταπολεμά επίσης και προλαμβάνει τον σχηματισμό ελευθέρων ριζών με άλλους τρόπους. Μια μορφή ψευδαργύρου που ονομάζεται zinc monomethionine (ο ψευδάργυρος συνδέεται με το αμινοξύ μεθειονίνη) έχει βρεθεί ότι έχει αντιοξειδωτική δράση συγκρίσιμη με αυτή της βιταμίνης C, της βιταμίνης Ε και της βήτα-καροτίνης. Οι παστίλιες ψευδαργύρου που λιώνουν στο σώμα είναι αποτελεσματικές στο να ανακουφίζουν τα συμπτώματα του κοινού κρυολογήματος και να μειώσει τη διάρκεια των κξρυολογημάτων.

Επαρκής πρόσληψη και απορρόφηση ψευδαργύρου χρειάζονται για τη διατήρηση της κατάλληλης συγκέντρωσης βιταμίνης Ε στο αίμα. Επιπρόσθετα, ο ψευδάργυρος αυξάνει την απορρόφηση της βιταμίνης Α. Για άριστη υγεία πρέπει να διατηρείται μια 1 προς 10 κατάλληλη ισορροπία στα επίπεδα χαλκού και ψευδαργύρου.

Η έλλειψη ψευδαργύρου μπορεί να συντελέσει σε απώλεια της αίσθησης της γεύσης και της οσμής. Μπορεί επίσης να κάνει τα νύχια των χεριών να γίνουν λεπτά και να αναπτύξουν λευκά στίγματα. Άλλα πιθανά σημάδια έλλειψης ψευδαργύρου περιλαμβάνουν ακμή, καθυστερημένη σεξουαλική ωρίμανση, κόπωση, καθυστερημένη ανάπτυξη, απώλεια μαλλιών, μη καλή νυχτερινή όραση, ανικανότητα, αυξημένη ευπάθεια σε μολύνσεις, στειρότητα, εξασθενημένη μνήμη, τάση για διαβήτη, προβλήματα προστάτη, επαναλαμβανόμενα κρυολογήματα και γρίπη και καθυστερημένη επούλωση πληγών.

Ο ψευδάργυρος βρίσκεται στις ακόλουθες τροφές: μαγιά μπύρας, φύκια, κρόκους αυγού, ψάρι, αρνί, όσπρια, συκώτι, κρέατα, μανιτάρια, στρείδια, πουλερικά, κολοκυθόσποροι, σαρδέλες, θαλασσινά, ηλιόσποροι και δημητριακά ολικής αλέσεως. Βότανα τα οποία περιέχουν ψευδάργυρο είναι τα ακόλουθα: alfalfa (τριφύλλι), ρίζα burdock, cayenne (κοκκινοπίπερο), χαμομήλι, chickweed, dandelion (αγριοράδικο), eyebright, fennel seed (μάραθος), hops (λυκίσκος), milk thistle (γαϊδουράγκαθο), mullein, nettle (τσουκνίδα), parsley (μαϊντανός), rose hips (κυνόρροδο), sage (φασκόμηλο), sarsaparilla, skullcap και αγρία γλυκοπατάτα.

Τα επίπεδα του ψευδαργύρου μπορεί να μειωθούν από διάρροια, ασθένεια των νεφρών, κίρρωση του ήπατος, διαβήτη ή κατανάλωση ινών που κάνει τον ψευδάργυρο να εκκρίνεται μέσω του εντερικού σωλήνα. Μια σημαντική ποσότητα ψευδαργύρου χάνεται μέσα από τον ιδρώτα.

Συστατικά που ονομάζονται φυτικά οξέα (phytates) και τα οποία βρίσκονται σε δημητριακά και όσπρια, δένονται με τον ψευδάργυρο, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να απορροφηθεί.

Αν παίρνετε συμπληρώματα ψευδαργύρου και σιδήρου, να τα παίρνετε σε διαφορετικές ώρες. Αν αυτά τα δύο μέταλλα λαμβάνονται μαζί, αλληλοσυγκρούονται μεταξύ τους και το ένα έρχεται σε αντίθεση με τη δράση του άλλου.

Μη λαμβάνετε περισσότερα από 100 mg ψευδαργύρου ημερησίως. Ενώ καθημερινές δόσεις λιγότερες των 100 mg ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα, δόσεις μεγαλύτερες των 100 mg μπορούν να το καταστείλουν

ΒΑΝΑΔΙΟ

Το βανάδιο χρειάζεται για τον κυτταρικό μεταβολισμό και για τον σχηματισμό των οστών και των δοντιών. Παίζει ρόλο στην ανάπτυξη και στην αναπαραγωγή. Το βανάδιο έχει φανεί ότι έχει την ικανότητα να βελτιώνει την αξιοποίηση της ινσουλίνης, έχοντας βελτιωμένη ανοχή στη γλυκόζη. Έλλειψη βαναδίου μπορεί να συνδεθεί με καρδιαγγειακή ασθένεια και ασθένεια των νεφρών, εξασθενημένη αναπαραγωγική ικανότητα και αυξημένη βρεφική θνησιμότητα. Το βανάδιο δεν απορροφάται εύκολα. Οι αθλητές χρειάζονται περισσότερο από αυτό το ιχνοστοιχείο από ό, τι οι μη αθλητές.

Το βανάδιο βρίσκεται στον άνηθο, στο ψάρι, στις ελιές, στο κρέας, στα ραπανάκια και στα δημητριακά ολικής αλέσεως.

Μπορεί να υπάρξει αλληλεπίδραση ανάμεσα στο βανάδιο και στο χρώμιο. Αν λαμβάνετε συμπληρώματα χρωμίου και βαναδίου, να τα λαμβάνετε σε διαφορετικές ώρες. Η χρήση καπνού μειώνει την πρόσληψη βαναδίου.

ΘΕΙΟ

Ως ένα μέταλλο το οποίο αποτελεί μέρος της χημικής δομής του αμινοξέος μεθειονίνη, κυστεΐνη, ταυρίνη και γλουταθειόνη, το θείο απολυμαίνει το αίμα, βοηθά το σώμα να ανθίσταται στα βακτήρια και προστατεύει το πρωτόπλασμα των κυττάρων. Βοηθά σε απαραίτητες οξειδωτικές αντιδράσεις στο σώμα, διεγείρει την έκκριση χολής και προστατεύει από τοξικά συστατικά. Λόγω της ικανότητάς του να προστατεύει από τις βλαβερές επιδράσεις της ακτινοβολίας και της μόλυνσης, το θείο καθυστερεί τη διαδικασία της γήρανσης. Βρίσκεται σε όλους τους ιστούς του σώματος και χρειάζεται για τη σύνθεση του κολλαγόνου, μιας από τις κυριότερες πρωτεΐνες που δίνει στο δέρμα τη δομική του ακεραιότητα.

Τα λαχανάκια Βρυξελλών, τα ξερά φασόλια, το λάχανο, τα αυγά, το ψάρι, το σκόρδο, τα κρέατα, τα κρεμμύδια, τα φασόλια σόγιας και το γογγύλι,  περιέχουν θείο, καθώς και το βότανο horsetail (ιππουρίς η αρουραία, ουρά του αλόγου) και τα αμινοξέα κυστεΐνη, κυστίνη και μεθειονίνη. Το θείο είναι διαθέσιμο επίσης σε μορφή ταμπλέτας ή σκόνης. Το MSM (methylsufonylmethane) είναι μια καλή μορφή θείου.

Το θείο είναι ένα από τα κύρια συστατικά που κάνουν το σκόρδο τον «βασιλιά των βοτάνων».

ΝΑΤΡΙΟ

Το νάτριο είναι απαραίτητο για τη διατήρηση σωστής ισορροπίας νερού και pH αίματος. Χρειάζεται επίσης για τη λειτουργία του στομάχου, των νεύρων και των μυών. Αν και η έλλειψη νατρίου είναι σπάνια – οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν επαρκή (ή και υπερβολικά) επίπεδα νατρίου στο σώμα τους – μπορεί να συμβεί. Αυτή η κατάσταση είναι πολύ πιθανό να προσβάλει ανθρώπους που παίρνουν διουρητικά για υπέρταση, ιδιαίτερα αν ταυτόχρονα ακολουθούν χαμηλές σε νάτριο δίαιτες.

Μερικοί ειδικοί εκτιμούν ότι το 20% των ηλικιωμένων που παίρνουν διουρητικά έχουν έλλειψη νατρίου. Σε μερικές περιπτώσεις ασθενειών όπως στην ινομυαλγία, οι μελέτες έχουν δείξει ότι μέτριες ποσότητες νατρίου μπορεί να είναι χρήσιμες. Συμπτώματα έλλειψης νατρίου περιλαμβάνουν κοιλιακές κράμπες, ανορεξία, σύγχυση, αφυδάτωση, κατάθλιψη, ζαλάδα, κόπωση, φούσκωμα, παραισθήσεις, πονοκέφαλο, ταχυκαρδία, εξασθενημένη αίσθηση της γεύσης, λήθαργο, υπόταση, εξασθένιση της μνήμης, μυϊκή αδυναμία, ναυτία και εμετό, φτωχό συντονισμό, επαναλαμβανόμενες μολύνσεις, κρίσεις επιληψίας και απώλεια βάρους. Υπερβολική πρόσληψη νατρίου μπορεί να προκαλέσει οίδημα, υπέρταση, έλλειψη καλίου και ασθένεια του ήπατος και των νεφρών.

Όλες σχεδόν οι τροφές περιέχουν κάποια ποσότητα νατρίου.

Μια σωστή ισορροπία καλίου και νατρίου είναι απαραίτητη για καλή υγεία. Λόγω του ότι πάρα πολλοί άνθρωποι καταναλώνουν μεγάλη ποσότητα νατρίου, χρειάζονται περισσότερο κάλιο. Μια ανισορροπία νατρίου και καλίου μπορεί να οδηγήσει σε καρδιοπάθεια.

ΠΥΡΙΤΙΟ

Το πυρίτιο (silicon) είναι το δεύτερο πιο άφθονο στοιχείο στον πλανήτη (το οξυγόνο είναι το πρώτο). Είναι απαραίτητο για τον σχηματισμό του κολλαγόνου για τα οστά και τους συνδετικούς ιστούς, για υγιή νύχια, δέρμα και μαλλιά, και για την απορρόφηση ασβεστίου στα πρώτα στάδια του σχηματισμού των οστών. Χρειάζεται για τη διατήρηση ελαστικών αρτηριών και παίζει έναν σημαντικό ρόλο στην πρόληψη της καρδιαγγειακής ασθένειας. Το πυρίτιο εξουδετερώνει τις επιδράσεις του αλουμινίου στο σώμα και είναι σημαντικό στην πρόληψη της ασθένειας του Αλτσχάιμερ και της οστεοπόρωσης. Διεγείρει το ανοσοποιητικό σύστημα και αναχαιτίζει τη διαδικασία του γήρατος στους ιστούς. Τα επίπεδα του πυρίτιου μειώνονται με την ηλικία, έτσι οι ηλικιωμένοι άνθρωποι χρειάζονται μεγαλύτερες ποσότητες.

Τροφές που περιέχουν πυρίτιο είναι το alfalfa (τριφύλλι), τα παντζάρια, το καστανό ρύζι, το πίτουρο ρυζιού, το βότανο horsetail (ιππουρίς η αρουραία, ουρά του αλόγου), η γλυκιά πιπεριά, τα φασόλια σόγιας, τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά και τα δημητριακά ολικής αλέσεως.

Το πυρίτιο βρίσκεται συχνά στη μορφή silica, ενός συνδυασμού πυριτίου και οξυγόνου, γνωστού επίσης ως διοξείδιο του πυριτίου (Si02). Μια μορφή πυριτίου που ονομάζεται silicic acid (στην πραγματικότητα, orthosilicic acid ή OSA), είναι εξαιρετικά απορροφήσιμη και χρήσιμη ως μεταφορέας πυριτίου στο σώμα. Τα μέταλλα βόριο, ασβέστιο, μαγνήσιο, μαγγάνιο και κάλιο χρειάζονται για την αποτελεσματική αξιοποίηση του πυριτίου.