CODEX ALIMENTARIUS: ΜΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΑΠΕΙΛΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ

Το 2007 ήμουν ο πρώτος στην Ελλάδα που έγραψα δημόσια για τον Codex Alimentarius σε ένα περιοδικό υγείας που είχα εκδώσει με τίτλο NutriHealth. Εκείνη την εποχή σχεδόν κανένας Έλληνας δεν γνώριζε ούτε καν το όνομα Codex Alimentarius, παρά το ότι πολλά χρόνια πριν το 2007 το θέμα ήταν γνωστό στο εξωτερικό και είχαν γίνει αντιδράσεις από πολλούς ακτιβιστές υγείας και οπαδούς της φυσικής και εναλλακτικής ιατρικής, οι οποίοι είχαν φτιάξει και ειδικές ιστοσελίδες επί του θέματος. Για άλλη μια φορά βλέπουμε πόσο πίσω βρίσκεται η Ελλάδα και ο ελληνικός λαός για θέματα που αφορούν στην υγεία και στην εναλλακτική ιατρική.

Πριν 2 χρόνια περίπου ο δημοσιογράφος κ. Μούτσιος είχε την ευγενή καλωσύνη να με καλέσει στην εκπομπή του Terra Incognita στον τηλεοπτικό σταθμό Kontra, για να μιλήσω για τον Codex Alimentarius. Δυστυχώς, μου είχε πάρει μια συνέντευξη, από την οποία έβαλε ένα πολύ μικρό απόσπασμα, και δεν ήμουν καλεσμένος στην εκπομπή. Τόσο ο δημοσιογράφος όσο και οι καλεσμένοι είχαν άγνοια ή ημιμάθεια επί του θέματος. Στην πραγματικότητα, τα όσα λέθηκαν σε αυτή την εκπομπή ήταν παραπλανητικά, το όλο θέμα παρουσιάστηκε με μια συνομοσιολογική απόχρωση και δεν εξηγήθηκε με σαφήνεια το τι πραγματικά είναι ο Codex Alimentarius. Λίγο μετά την εκπόμπή αυτή, το όλο θέμα άρχισε να γίνεται να παίρνει έκταση στα ελληνικά blogs, αλλά παρουσιαζόταν με συνομοσιολογική, λιακοπουλέικη απόχρωση. Στην ουσία, ελάχιστοι ακόμα Έλληνες έχουν καταλάβει τι πραγατικά είναι ο Codex Alimentarius, την πολιτική βαρύτητα τουν θέματος και τις ολέθριες συνέπειες που θα έχουν αυτές οι ρυθμίσεις για την δημόσια υγεία. 

Παρουσιάζω το βίντεο της εκπομπής Terra Incognita, στην οποία ήμουν καλεσμένος.

 

 

I. CODEX ALIMENTARIUS: ΣΤΕΡΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΜΑΣ ΣΕ ΦΥΣΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΥΓΕΙΑΣ

Ο Codex Alimentarius δημιουργήθηκε το 1962 ως μια υποεπιτροπή των Ηνωμένων Εθνών, με εντολή να καθορίσει οδηγίες πάνω σε θέματα εμπορίου τροφής και να ελέγχει το παγκόσμιο εμπόριο των τροφίμων. Ο Codex Alimentarius ελέγχεται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ( World Health Organization-WHO) και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας (Food and Agriculture Organization-FAO). Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα του Codex (http://www.codexalimentarius.net) αποστολή του είναι να προστατεύσει τον καταναλωτή και να διασφαλίσει την τήρηση των κανονισμών του διεθνούς εμπορίου. Οι αρχικές του προθέσεις μπορεί να ήταν αλτρουιστικές, αλλά στη συνέχεια άρχισε να εξυπηρετεί τα συμφέροντα των φαρμακευτικών εταιρειών και της βιοτεχνολογίας.

Αν ψάξουμε καλύτερα την ιστορία του Codex Alimentarius θα δούμε ότι οι προθέσεις του δεν είναι αγαθές, όπως αποκαλύπτει η εκπρόσωπος του Natural Solutions Foundation, ιατρός Rima E. Lainbow. Ο Codex εμφανίζεται το 1962 σε μια συνεδρίαση του ΟΗΕ, προκειμένου να προστατευθεί η υγεία των καταναλωτών. Από το 2002 όμως οι μεγάλες βιομηχανίες αποφάσισαν να στηρίξουν τον Codex. Από τότε χρησιμοποιείται για την στήριξη των συμφερόντων πολυεθνικών εταιρειών, ιδιαίτερα των φαρμακευτικών εταιρειών και των βιομηχανιών αγροτικών και χημικών προϊόντων, προωθώντας την αύξηση των κερδών τους.  

Ο Codex Alimentarius δρα υπό την αιγίδα του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (World Trade Organization, WTO). Όταν η εφαρμογή του Codex γίνει υποχρεωτική για τα κράτη-μέλη του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, όποιο κράτος αρνηθεί να επικυρώσει ή να τηρήσει τους όρους του θα αντιμετωπίσει βαριές οικονομικές τιμωρίες.

Ο Codex Alimentarius έχει δυο επιτροπές που αφορούν στα τρόφιμα. Σε μια από αυτές, την “Codex Επιτροπή στη Διατροφή και τα Τρόφιμα για Ειδικές Διαιτητικές Χρήσεις” (Codex Committee on Nutrition and Foods for Special Dietary Uses, CCNFSDU), πρόεδρος είναι ο Dr. Rolf Grossklaus, ένας γιατρός που πιστεύει ότι η διατροφή δεν έχει σχέση με την υγεία. Το 1994 ο Grossclaus δήλωσε ότι τα θρεπτικά συστατικά είναι τοξίνες και επέβαλε τη χρήση της τοξικολογίας (Risk Assessment, Καθορισμός Κινδύνου), για να αποτρέψει τα θρεπτικά συστατικά να έχουν οποιαδήποτε επίδραση στους ανθρώπους που λαμβάνουν διατροφικά συμπληρώματα. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Grossklaus τυχαίνει να είναι ο κάτοχος της εταιρείας Καθορισμού Κινδύνου που συμβουλεύει την CCNFSDU και την επιτροπή Codex επ’ αυτού του θέματος. Αυτή η εταιρεία κερδίζει χρήματα όταν οι υπηρεσίες τοξικολογίας χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό των θρεπτικών συστατικών.

Ο Codex αποτελείται από πολλά standards και οδηγίες. Μια από αυτές, η Vitamin and Mineral Guideline (VMG), έχει σχεδιαστεί για να επιτρέπει μόνο πολύ χαμηλές δόσεις βιταμινών και μετάλλων και να κάνει τα κλινικά αποτελεσματικά θρεπτικά συστατικά παράνομα. Πώς μπορεί το VMG να περιορίσει τις δόσεις βιταμινών και μετάλλων; Με τη χρήση του Risk Assessment για τον καθορισμό των θρεπτικών συστατικών.

Ορισμένες από τις ρυθμίσεις που προβλέπονται από τον Codex Alimentarius να τεθούν σε ισχύ και θα είναι αμετάκλητες περιλαμβάνουν τα εξής:

 -Απαγόρευση των ζωτικών θρεπτικών συστατικών, όπως βιταμινών και μετάλλων για πρόληψη ή θεραπεία οιασδήποτε πάθησης. Τα συστατικά αυτά θα χαρακτηρίζονται ως “τοξίνες” ή “δηλητήρια”. Εκατοντάδες διατροφικά συμπληρώματα αποδεδειγμένης ασφάλειας και διατροφικής αξίας χρησιμοποιούμενα από εκατομμύρια ανθρώπους θα εξαφανιστούν από τα ράφια φαρμακείων ή θα είναι διαθέσιμα μόνο με ιατρική συνταγή.

-Κάθε είδος τροφής θα υποβάλλεται σε επεξεργασία με ακτινοβολία.

-Θα επιβληθεί σε παγκόσμιο επίπεδο η εισαγωγή δυνητικά επικίνδυνων για την υγεία γενετικά τροποποιημένων ποικιλιών σε ζώα, ψάρια και πτηνά. Η Monsanto θα ωφεληθεί πολύ από την παραγωγή γενετικά τροποποιημένων τροφών. 

-Πάνω από 300 επικίνδυνα πρόσθετα τροφίμων τα οποία είναι κυρίως συνθετικά θα επιτρέπονται. Ο Dr. Robert Verkerk, ο οποίος είναι ιδρυτής και διευθυντής της Alliance for Natural Health, είναι ιδιαίτερα ανήσυχος για το ότι κανένα ενδιαφέρον δεν έχει δοθεί για τους πιθανούς κινδύνους που σχετίζονται με τη μακρόχρονη έκθεση σε πρόσθετα τροφίμων.

- Όλες οι αγελάδες που θα χρησιμοποιούνται για την παραγωγή γαλακτοκομικών προϊόντων σε όλο τον πλανήτη θα υποβάλλονται υποχρεωτικά σε αγωγή με τη γενετικά τροποποιημένη αυξητική ορμόνη των βοοειδών της Monsanto.

-Σε όλα τα ζώα που προορίζονται για τροφή θα χορηγούνται ισχυρά αντιβιοτικά και εξωγενείς αυξητικές ορμόνες.

-Θα επανεισαχθεί στη διατροφή η χρήση επικίνδυνων και καρκινογόνων εντομοκτόνων, η χρήση των οποίων απαγορεύτηκε στη σύνοδο της Στοκχόλμης το 1991 από 176 χώρες. O Codex επιτρέπει 3.275 διαφορετικά εντομοκτόνα. Δεν έχει υπάρξει ενδιαφέρον για τη μακρόχρονη επίδραση από την έκθεση σε εντομοκτόνα στα τρόφιμα. 

- Θα επιτρέπονται επικίνδυνα τοξικά επίπεδα (0,05) αφλατοξίνης στο γάλα. Η αφλατοξίνη είναι το δεύτερο πιο ισχυρό καρκινογόνο (μη σχετιζόμενο με ραδιενεργό ακτινοβολία) συστατικό για τον άνθρωπο.

  Καμιά χώρα δε θα έχει δικαίωμα να εμποδίσει την εισαγωγή τέτοιων τροφίμων που περιέχουν τέτοιες χημικές ουσίες ή και να απαγορεύσει την κυκλοφορία τους, διότι κάτι τέτοιο σημαίνει παραβίαση των διεθνών κανονισμών εμπορίου.

Είναι πιθανό να ανακηρυχθούν παράνομες οι συμβουλές που δίνονται για τη διατροφή που αφορούν σε βιταμίνες και μέταλλα, συμπεριλαμβανομένων των άρθρων που δημοσιεύονται σε περιοδικά ή στο Διαδύκτιο.

Το 2002 μια Ευρωπαϊκή Ντρεκτίβα (2002/46 ΕΟΚ) παρουσίασε οδηγίες για τα διατροφικά συμπληρώματα. Ο σκοπός της οδηγίας είναι η εναρμόνιση της αγοράς συμπληρωμάτων διατροφής σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η ντιρεκτίβα αυτή έχει ορίσει μια λίστα επιτρεπόμενων συστατικών που πρέπει να περιέχονται στα διατροφικά συμπληρώματα και θα θέσει και ανώτερα επίπεδα βιταμινών και μετάλλων που θα περιέχονται σε αυτά. Το κακό έγκειται στο ότι τα διατροφικά συμπληρώματα για να είναι νόμιμα θα πρέπει να περιέχουν χαμηλές δόσεις βιταμινών και μετάλλων. Ο κόσμος δεν θα έχει ελεύθερη πρόσβαση σε συμπληρώματα υψηλής περιεκτικότητας και ποιότητας σε βιταμίνες, μέταλλα και άλλα θρεπτικά συστατικά. Οι ρυθμίσεις αυτές δεν θα περιοριστούν μόνο στις βιταμίνες και στα μέταλλα. Προβλέπονται περιοριστικές ρυθμίσεις και για τα αμινοξέα, τα απαραίτητα λιπαρά οξέα (ωμέγα 3 και ωμέγα 6), τα προβιοτικά και τα εκχυλίσματα φυτών. Δεκάδες ασφαλή και αποτελεσματικά βότανα που χρησιμοποιούνται από την κινεζική και ινδική ιατρική δεν θα επιτρέπονται να κυκλοφορούν στην Ευρώπη. 

Ο Codex Alimentarius δεν έχει να κάνει τίποτα με την προστασία του καταναλωτή, αλλά εξυπηρετεί τα οικονομικά συμφέροντα των πολυεθνικών οργανισμών και ιδιαίτερα των φαρμακευτικών εταιρειών. Η Natural Solutions Foundation εξηγεί ότι ο Codex είναι μια εμπορική επιτροπή που έχει δημιουργηθεί για να ελέγχει πώς τα τρόφιμα και τα διατροφικά συμπληρώματα παρασκευάζονται και πωλούνται στον καταναλωτή. Έχει δημιουργηθεί για το κέρδος και όχι για την ανθρώπινη υγεία. Θέλει να απαγορεύσει τα φυσικά θεραπευτικά προϊόντα και να προωθήσει τα μη ασφαλή για την υγεία φάρμακα..  

II. Η ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΩΝ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ (ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗΣ) ΙΑΤΡΙΚΗΣ: ΕΝΑΣ ΤΡΟΠΟΣ ΜΑΖΙΚΗΣ ΕΞΟΝΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ;

Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι άνθρωποι παγκοσμίως στρέφονται στα φυσικά προϊόντα υγείας (διατροφικά συμπληρώματα και βότανα). Όσο περισσότερα φυσικά προϊόντα υγείας οι άνθρωποι χρησιμοποιούν, τόσο λιγότερα φάρμακα αγοράζουν. Οι φαρμακευτικές εταιρείες φοβούνται αυτή τη στροφή του κόσμου και έχουν αποφασίσει τον περιορισμό των φυσικών προϊόντων υγείας. Ο Codex Alimentarius είναι ένα έξυπνο μέσο για την προστασία των φαρμακευτικών εταιρειών από την απώλεια εισοδημάτων που η στροφή του κόσμου στα φυσικά προϊόντα υγείας προκαλεί.

Εκατομμύρια άνθρωποι αναμένεται να υποφέρουν από εκφυλιστικές παθήσεις λόγω περιορισμένης λήψης διατροφικών θρεπτικών συστατικών, εάν επιτραπεί στους ισχυρούς παγκόσμιους οργανισμούς να ομογενοποιήσουν τον κόσμο μέσω του νέου Κώδικα Διατροφής. Κάποιοι φτάνουν να λένε ότι ο Codex Alimentarius αποτελεί το μέσο μείωσης του παγκόσμιου πληθυσμού. Σύμφωνα με εκτιμήσεις ειδικών από μόνη της η οδηγία για μείωση των επιπέδων βιταμινών και μετάλλων θα επιφέρει μέσα σε μια δεκαετία τον θάνατο εκατομμύρια ανθρώπων από εκφυλιστικές ασθένειες που θα μπορούσαν να είχαν προληφθεί, όπως είναι οι διάφορες μορφές καρκίνου και οι καρδιαγγειακές παθήσεις. Αν αναλογιστούμε ότι οι ρυθμίσεις για μείωση των επιπέδων βιταμινών και μετάλλων θα συνοδευτεί με ρυθμίσεις που θα επιβάλλουν την ακτινοβολία των τροφίμων, τη χρήση επικίνδυνων εντομοκτόνων και φυτοφαρμάκων και τη χορήγηση ισχυρών αντιβιοτικών και αυξητικών ορμονών σε όλα τα ζώα που προορίζονται για τροφή μπορούμε να αντιληφθούμε ότι ο Codex Alimentarius θα συμβάλει στη μαζική εξόντωση του πληθυσμού.

Τα διατροφικά συμπληρώματα για να έχουν ουσιαστικό όφελος για την υγεία μας, πρέπει να περιέχουν αξιοσέβαστες δόσεις και όχι τις πενιχρές συνιστώμενες ημερήσιες δόσεις (RDA). Ας πάρουμε για παράδειγμα του RDA τη βιταμίνη C που είναι 60 mg. Αυτή η συνιστώμενη δόση έχει προκαλέσει την ειρωνεία και την αντίδραση πολλών διαπρεπών επιστημόνων. Ο βραβευθείς δύο φορές με το βραβείο Νόμπελ Dr. Linus Pauling – από τους πρώτους που ερεύνησαν τις εκπληκτικές θεραπευτικές ιδιότητες της βιταμίνης C – είχε πει χαρακτηριστικά: «Είναι κατηγορηματικοί στο να λένε ότι η ημερήσια συνιστώμενη δόση της βιταμίνης C είναι η ποσότητα που δεν θα σας αφήσει να πεθάνετε από σκορβούτο. Οι ποσότητες αυτές διατηρούν τους ανθρώπους σε μια συνηθισμένη πενιχρή υγεία». Αυτό επιθυμεί να κάνει ο Codex Alimentarius.

Μια μελέτη που έγινε στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας του Λος Άντζελες το 1992 πάνω σε 11.000 ανθρώπους έδειξε ότι οι άνδρες που κατανάλωναν τη μεγαλύτερη ποσότητα βιταμίνης C (περίπου 150 mg την ημέρα) είχαν 35% μικρότερο ποσοστό θνησιμότητας από τους άνδρες που κατανάλωναν μόνο 30 mg την ημέρα. Και ανάλογα ήταν τα ευρήματα για τις γυναίκες. Και μιλάμε για μια δόση (150 mg) που πολλοί επιστήμονες θεωρούν και πάλι ανεπαρκή. Όταν είναι γνωστό ότι κάθε τσιγάρο «κλέβει» 25 mg βιταμίνης C (που σημαίνει ότι όποιος καπνίζει ένα πακέτο τσιγάρο την ημέρα καταστρέφει 500 mg βιταμίνης C από τον οργανισμό του), καταλαβαίνουμε πόσο απροστάτευτοι θα αφήνονται οι άνθρωποι, αν στις πολυβιταμίνες ο Codex Alimentarius επιτρέπονται να περιέχονται τόσο πενιχρές δόσεις βιταμινών. Κατά τη γνώμη πολλών επιστημόνων της διατροφικής ιατρικής, μια πολυβιταμίνη, για να είναι καλή, πρέπει να περιέχει 500-1000 mg βιταμίνης C.

Θα μπορούσαμε να δώσουμε και άλλα παραδείγματα με νεώτερες μελέτες βιταμινών, όπως τις τελευταίες μελέτες πάνω στη βιταμίνη D που δείχνουν ότι η λήψη μεγαλύτερων δόσεων βιταμίνης D από την RDA, δηλαδή 1000 IU τουλάχιστον αντί των 400 IU του RDA, ασκούν προληπτική δράση κατά του καρκίνου. Ο Dr. Cedric Gerald και οι συνάδελφοί του από το πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας εξέτασαν μελέτες που έγιναν από το 1966 έως το 2004 και βρήκαν ότι αυτές οι μελέτες δείχνουν ότι η βιταμίνη D μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο για καρκίνο του κόλου του εντέρου, του μαστού, του προστάτη και των ωοθηκών έως και 50%. Οι μελέτες αυτές δείχνουν ότι η πρόσληψη 1000 IU βιταμίνης D προσφέρουν την καλύτερη προστασία κατά αυτών των μορφών του καρκίνου. Η κατανάλωση 1000 IU βιταμίνης D μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο για καρκίνο του μαστού στο μισό, ενώ η λήψη επιπλέον 1000 IU βιταμίνης D, δηλαδή 2000 IU, θα μπορούσε να μειώσει τον κίνδυνο για καρκίνο του μαστού στα δύο τρίτα, σύμφωνα με τον Gerard. Από τότε έχουν δημοσιευθεί πάρα πολλές άλλες μελέτες που δείχνουν ότι η κατανάλωση 1000-2000 IU βιτμίνης D προστατεύει από τον καρκίνο καθώς και από άλλες ασθένειες. Θα πρέπει όμως να λαμβάνετε συμπληρώματα βιταμίνης D3 και όχι D2, διότι η D2 δεν απορροφάται καλά, ενώ η D3 είναι όπως ακριβώς τη λαμβάνουμε από τον ήλιο.

ΟΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΒΙΤΑΜΙΝΕΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΛΕΘΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΚΑΙ ΕΞΥΠΗΡΕΤΟΥΝ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΕΜΠΟΡΙΟ

Το να καθοριστούν από τον Codex Alimentarius ανώτατα επίπεδα πρόσληψης βιταμινών, μετάλλων και άλλων θρεπτικών συστατικών για όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι κάτι παράλογο. Είναι γνωστό ότι ανάμεσα στα διάφορα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπάρχουν μεγάλες διαφοροποιήσεις στις διατροφικές προσλήψεις και επίσης στις απαιτήσεις για κάποια θρεπτικά συστατικά. Για παράδειγμα οι διαιτητικές προσλήψεις της βιταμίνης D είναι υψηλές στους κατοίκους των Σκανδιναβικών χωρών, ενώ είναι χαμηλές για τους κατοίκους των νότιων Ευρωπαϊκών χωρών, οι οποίοι εκτίθενται στο φως του ηλίου. Αντίθετα η πρόσληψη καροτενοειδών των νότιων Ευρωπαίων είναι σημαντικά υψηλότερη από αυτήν των βορείων Ευρωπαίων, ενώ η πρόσληψη βιταμίνης Α των κατοίκων των Σκανδιναβικών χωρών είναι σημαντικά υψηλότερη από αυτήν σε πολλά άλλα μέρη της Ευρώπης. Οι Βορειοευρωπαίοι αντίθετα με εμάς τους μεσογειακούς που καταναλώνουμε ελαιόλαδο, καταναλώνουν σπορέλαια με αποτέλεσμα να έχουν ανάγκη πρόσληψης περισσότερων αντιοξειδωτικών.

Όπως καταλαβαίνουμε, ο Codex Alimentarius δεν έχει να κάνει με την υγεία των ανθρώπων και με την επιστήμη, αλλά με το ενιαίο εμπόριο και τα συμφέροντα μιας ελίτ ανθρώπων που κυβερνούν με το χρήμα την ανθρωπότητα.

Ο CODEX ALIMENTARIUS ΘΕΛΕΙ Ο ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΠΙΔΗΜΙΑ

Φινλανδοί ογκολόγοι χρησιμοποίησαν υψηλές δόσεις θρεπτικών συστατικών μαζί με χημειοθεραπεία και ακτινοβολία σε ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα. Κατά κανόνα ο καρκίνος του πνεύμονα είναι μια κακοήθεια με φτωχή πρόγνωση, με 1% αναμενόμενη επιβίωση σε 30 μήνες υπό συμβατική θεραπεία. Ωστόσο σε αυτή τη μελέτη 8 από τους 18 ασθενείς (44%) ήταν ζωντανοί 6 χρόνια μετά τη θεραπεία (1).

Σε μια μη τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή οι Drs. Hoffer και Pauling έδωσαν οδηγίες σε ασθενείς να ακολουθήσουν μια αντικαρκινική δίαιτα (ανεπεξέργαστες τροφές χαμηλές σε γαλακτοκομικά και ζάχαρη) μαζί με θεραπευτικές δόσεις βιταμινών και μετάλλων (2). Όλοι οι 129 ασθενείς έλαβαν ογκολογική φροντίδα. Η ομάδα ελέγχου 31 ασθενών που δεν έλαβαν διατροφική ενίσχυση έζησαν κατά μέσο όρο λιγότερο από 6 μήνες. Η ομάδα 98 καρκινοπαθών που έλαβαν το πρόγραμμα δίαιτας και συμπληρωμάτων κατηγοριοποιήθηκαν σε τρεις ομάδες:

- Ομάδα φτωχής ανταπόκρισης ή 20% της θεραπευμένης ομάδας. Τα άτομα της ομάδας αυτής είχαν κατά μέσο όρο διάρκεια ζωής 10 μήνες ή 75% βελτίωση σε σύγκριση με τα άτομα της ομάδας ελέγχου.

- Ομάδα καλής ανταπόκρισης. Τα άτομα της ομάδας αυτής είχαν διάφορους καρκίνους, συμπεριλαμβανομένης της λευχαιμίας, του καρκίνου του πνεύμονα, του ήπατος και του παγκρέατος. Είχαν κατά μέσο όρο διάρκεια ζωής 72 μήνες (6 χρόνια) ή 1200% βελτίωση στη διάρκεια ζωής.

- Γυναικεία ομάδα καλής ανταπόκρισης. Τα άτομα αυτής της ομάδας είχαν καρκίνους των αναπαραγωγικών περιοχών (μαστού, τραχήλου, ωοθηκών, μήτρας). Είχαν κατά μέσο όρο διάρκεια ζωής πάνω από 10 χρόνια ή 2.100% βελτίωση στη διάρκεια ζωής. Πολλοί ήταν ακόμα ζωντανοί στο τέλος της μελέτης.

Ογκολόγοι στην Ιατρική Σχολή της Δυτικής Βιρτζίνια τυχαιοποίησαν 65 ασθενείς με καρκίνωμα της ουροδόχου κύστης είτε σε μια ομάδα που λάμβανε ένα «one-per-day» συμπλήρωμα βιταμινών που παρείχε την RDA (ημερήσια συνιστώμενη δόση) ή σε μια ομάδα που λάμβανε το «one-per-day» συμπλήρωμα συν 40.000 IU βιταμίνης Α, 100 mg Β6, 2.000 mg βιταμίνης C, 400 IU βιταμίνης Ε και 90 mg ψευδαργύρου. Σε 10 μήνες η υποτροπή των όγκων ήταν 80% στην ομάδα ελέγχου που έπαιρνε το RDA συμπλήρωμα και 40% στην ομάδα που έπαιρνε μεγαδόσεις βιταμινών. Σε 5 χρόνια η υποτροπή των όγκων ήταν 91% για την ομάδα ελέγχου και 41% για την ομάδα που έπαιρνε μεγαδόσεις βιταμινών. Ουσιαστικά οι υψηλές δόσεις θρεπτικών συστατικών μειώνουν την υποτροπή των όγκων στο μισό (3).

Μελέτη της Καλιφόρνια. Η μελέτη της Καλιφόρνια ερεύνησε πάνω από 11.600 ανθρώπους κατά τη διάρκεια 8 χρόνων. Οι γυναίκες με τις υψηλότερες διαιτητικές προσλήψεις βιταμίνης C, λαχανικών και φρούτων ή φρούτων μόνο είχαν χαμηλότερο κίνδυνο να αναπτύξουν καρκίνο, ιδιαίτερα καρκίνο του παχέος εντέρου. Η λήψη συμπληρωμάτων βήτα-καροτίνης, βιταμίνης Α, βιταμίνης C και E συνδέθηκαν με χαμηλότερο κίνδυνο για καρκίνο του πνεύμονα, του παχέος εντέρου και της ουροδόχου κύστης (4).

Μελέτη της Χαβάης. Η βήτα-καροτίνη, η άλφα-καροτίνη και η λουτεΐνη παρείχαν προστασία από τον καρκίνο του πνεύμονα. Το λυκοπένιο και η βήτα-κρυπτοξανθίνη δεν έδειξαν τέτοιες προστατευτικές επιδράσεις. Βρέθηκε ότι η βήτα-καροτίνη παρείχε τη μεγαλύτερη προστασία (5).

Μελέτη της Φινλανδίας. Πάνω από 4.500 άνδρες συμμετείχαν σε μια 20χρονη μελέτη. Οι άνδρες που είχαν χαμηλές προσλήψεις καροτενίων, βιταμίνης E και βιταμίνης C είχαν υψηλό κίνδυνο να αναπτύξουν καρκίνο του πνεύμονα. Αυτοί που είχαν τη λιγότερη πρόσληψη αυτών των αντιοξειδωτικών συστατικών ήταν δυο φορές πιθανό να αναπτύξουν καρκίνο του πνεύμονα (6).

Μελέτη της Ελβετίας. Τα επίπεδα αίματος των βιταμινών A, C και E καθώς και βήτα-καροτίνης μετρήθηκαν σε σχεδόν 3.000 άνδρες. Οι άνδρες με χαμηλά επίπεδα βήτα-καροτίνης και βιταμίνης C είχαν υψηλότερο κίνδυνο να πεθάνουν από καρκίνο του πνεύμονα και του στομάχου. Οι άνδρες που είχαν χαμηλά επίπεδα βιταμίνης A και βήτα-καροτίνης είχαν αυξημένο κίνδυνο για όλους τους καρκίνους (7).

Pediatric Brain Cancer Study. Ο κίνδυνος ενός παιδιού να αναπτύξει καρκίνο του εγκεφάλου μειώθηκε 30%, αν η μητέρα έπαιρνε συμπληρώματα αντιοξειδωτικών βιταμινών για δύο τρίμηνα της εγκυμοσύνης (8).

Basel Study. Η μελέτη Basel έδειξε ότι τα υψηλά επίπεδα του πλάσματος βιταμινών C, E, ρετινόλης και καροτίνης μείωσε τον κίνδυνο θανάτου συνολικά και μείωσε τον κίνδυνο για καρκίνο του πνεύμονα και του προστάτη (9).

Linxian China Study. Στη βορειοκεντρική Κίνα στην περιοχή του Linxian, επαρχία Henan, υπάρχουν άνθρωποι που έχουν τα υψηλότερα παγκοσμίως ποσοστά καρκίνου του οισοφάγου και υψηλά ποσοστά καρκίνου του στομάχου. Οι άνθρωποι του Linxian έχουν επίσης ένα πολύ υψηλό ποσοστό διατροφικών ελλείψεων. Στο Linxian οι θάνατοι από καρκίνο του οισοφάγου είναι εκατό φορές υψηλότεροι από το ποσοστό θανάτων των Καυκάσιων Αμερικανών και δέκα φορές υψηλότεροι από το ποσοστό θανάτων στην Κίνα γενικά. Επειδή η φτωχή διατροφή συνδέεται με αυτούς τους δύο καρκίνους και επειδή οι διατροφικές ελλείψεις είναι πολύ συχνές στους ανθρώπους του Linxian, διεξήχθη μια επεμβατική μελέτη.

Ερευνητές από το Cancer Institute of the Chinese Academy of Medical Sciences και του National Cancer Institute των ΗΠΑ μελέτησαν σχεδόν 30.000 ενηλίκους πάνω από πέντε χρόνια. Τα ευρήματα ήταν εκπληκτικά.

- Τρία αντιοξειδωτικά συστατικά λαμβανόμενα μαζί καθημερινά – βήτα-καροτίνη (15 mg), βιταμίνη E (60 IU) και σελήνιο (50 mcg) – μείωσαν σημαντικά την ολική θνησιμότητα (9%) ειδικά από όλους τους καρκίνους (13%) και ιδιαίτερα από τον καρκίνο του στομάχου (21%).

- Αυτά τα αντιοξειδωτικά μείωσαν επίσης τον κίνδυνο για καρκίνο.

- Αυτά τα αντιοξειδωτικά μείωσαν σημαντικά τη συχνότητα του καταρράκτη στους πιο ηλικιωμένους ασθενείς (ηλικίας 65-74 ετών).

- Αυτά τα αντιοξειδωτικά μείωσαν τη θνησιμότητα από εγκεφαλικό.

Οι δόσεις που χρησιμοποιήθηκαν στη μελέτη είναι σχετικά χαμηλές. Πέντε χρόνια είναι σύντομος χρόνος. Φανταστείτε ποια θα ήταν τα αποτελέσματα σε έναν πληθυσμό που θα έπαιρνε αυτά τα αντιοξειδωτικά καθώς και άλλα συστατικά σε υψηλότερες δόσεις για μια ζωή (10-12).

Η ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΗΣΗ ΤΩΝ ΤΡΟΦΩΝ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΕΙ Ο CODEX ALIMENTARIUS ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ

Ο Codex Alimentarius θέλει να επιβάλει την ακτινοβόληση των τροφίμων στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ακτινοβόληση των τροφών εφαρμόζεται ήδη στην Αμερική. Ο FDA (ο Αμερικανικός Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων) ενέκρινε την ακτινοβόληση των τροφών στις 18 Απριλίου του 1986. Τα πρώτα ακτινοβολημένα φρούτα και λαχανικά πουλήθηκαν το 1992 σε ένα μικρό supermarket του Miami. Ο FDA επιμένει ότι οι ακτινοβολούμενες τροφές έχουν εξεταστεί και είναι απόλυτα ασφαλείς. Ωστόσο η Νέα Υόρκη, το New Jersey και η Maine έχουν απαγορεύσει την πώληση και τη διανομή των ακτινοβολημένων τροφών, όπως έχουν κάνει και οι κυβερνήσεις της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας.

Τι είναι ακτινοβόληση των τροφών; Ακτινοβόληση των τροφών είναι η διαδικασία της έκθεσης των τροφών σε ιονίζουσα ακτινοβολία, για να καταστρέψει μικροοργανισμούς, βακτήρια, ιούς ή έντομα που μπορεί να είναι παρόντα στην τροφή. Άλλες εφαρμογές της ακτινοβολίας περιλαμβάνουν παρεμπόδιση βλάστησης και καθυστέρηση της ωρίμανσης.

Ποιες τροφές θα ακτινοβολούνται; Όλα τα φρούτα, τα λαχανικά, τα γαλακτοκομικά προϊόντα και τα κρέατα.

Η δόση της ακτινοβολίας μετριέται με τη SI μονάδα γνωστή ως Gray (Gy). Μια δόση Gray ακτινοβολίας είναι ισοδύναμη με 1 joule ενέργειας που απορροφάται ανά κιλό υλικού τροφής. Στη διαδικασία ακτινοβόλησης των τροφών οι δόσεις μετριώνται σε KGy (1.000 Gy). Μια απορροφούμενη δόση ακτινοβολίας ή RAD αποτελεί το ποσό της ακτινοβολίας που απορροφά ένα άτομο από τις ακτίνες Χ. Ένα kiloGray (kGy) ισοδυναμεί με 100.000 RAD.

Ας εξετάσουμε τις δόσεις της ακτινοβολίας που χρησιμοποιούνται για τα τρόφιμα. Χαμηλές δόσεις ακτινοβολίας (ώς 1KGy): Για παρεμπόδιση βλάστησης σε βολβούς 0,03-0,15 KGy, για καθυστέρηση ωρίμανσης στα φρούτα 0,25-1,75 KGy, για έντομα και παράσιτα των τροφών 0,07-1,00 KGy. Μεσαία δόση ακτινοβολίας (1KGy ώς 10 KGy): Για μείωση των μικροβίων που χαλάνε τις τροφές, για να παραταθεί η διάρκεια ζωής των κρεάτων, των πουλερικών και των θαλασσινών τροφών σε ψύξη 1,50-3,00 KGy, για μείωση των παθογόνων μικροβίων σε φρέσκα και κατεψυγμένα κρέατα, πουλερικά και θαλασσινές τροφές 3,00-7,00 KGy, για μείωση του αριθμού των μικροοργανισμών σε μπαχαρικά 10,00 KGy. Υψηλή δόση ακτινοβολίας (πάνω από 10 KGy) για αποστείρωση των διαιτών σε νοσοκομεία 25,00-70,00 KGy.

Η ακτινοβόληση των τροφών μερικές φορές αναφέρεται ως ‘κρύα παστερίωση’ ή ‘ηλεκτρονική παστερίωση’, επειδή η ιονίζουσα ακτινοβολία δεν θερμαίνει την τροφή σε υψηλές θερμοκρασίες, όπως η παστερίωση με θερμότητα. Ωστόσο η χρήση του όρου κρύα παστερίωση, για να περιγράψει τις ακτινοβολημένες τροφές είναι αμφιλεγόμενη, διότι η παστερίωση και η ακτινοβολία είναι εντελώς διαφορετικές διαδικασίες, αν και τα προσδοκώμενα τελικά αποτελέσματα μπορεί να είναι παρόμοια σε μερικές περιπτώσεις.

Όσο μεγαλύτερη είναι η γενετική δομή των ανεπιθύμητων οργανισμών τόσο πιο ευαίσθητοι είναι στην ακτινοβολία. Οι μύκητες και τα παράσιτα είναι πιο ευαίσθητα από τα βακτήρια, τα οποία με τη σειρά τους είναι πιο ευαίσθητα από τους ιούς. Οι περισσότεροι ανεπιθύμητοι οργανισμοί συμπεριλαμβανομένης της σαλμονέλας και του E. coli 0157 πεθαίνουν σε επίπεδα που κυμαίνονται από 140-600 RAD, χωρίς να είναι ξεκάθαρο γιατί τα βότανα και τα μπαχαρικά απαιτούν 3 εκατομμύρια RAD. Τα prions, οι οργανισμοί που είναι υπεύθυνοι για την ασθένεια των τρελών αγελάδων είναι ανθεκτικά σε δόσεις που χρησιμοποιούνται για τις ακτινοβολημένες τροφές.

Η ακτινοβόληση δεν εξαλείφει όλα τα βακτήρια. Μερικά δεν επηρεάζονται από τα επίπεδα των δόσεων που χρησιμοποιούνται στα φαγητά. Αυτά περιλαμβάνουν τα βακτήρια που προκαλούν αλλαντίαση, το Clostridium και το Deinococcus radiodurans, τα οποία στην πραγματικότητα επισκευάζουν το δικό τους DNA μετά την έκθεση.

Η ακτινοβόληση των τροφών επηρεάζει τη διατροφική αξία των τροφών. Σχηματίζονται ελεύθερες ρίζες, οι οποίες προκαλούν καρκίνο, και άλλα καρκινογόνα συμπεριλαμβανομένης της φορμαλδεΰδης, του βενζόλιου και των υπεροξειδίων των λιπιδίων.

Οι ελεύθερες ρίζες συνδυάζονται με εντομοκτόνα και με πρόσθετα των τροφών, για να σχηματίσουν νέα χημικά που ονομάζονται “άγνωστα ραδιολυτικά συστατικά” (unknown radiolytic compounds, URPs). Οι υποστηρικτές της ακτινοβόλησης των τροφών έχουν θεωρητικά απαλείψει τις ανησυχίες για τα URPs. Οι μακρόχρονες επιδράσεις αυτών των προσφάτως παραγόμενων χημικών δεν έχουν ερευνηθεί.

Η ακτινοβόληση των τροφών προκαλεί απώλειες των βιταμινών A, C, E, K, B1, B2, B3, B6, B12 και φολικού οξέος ώς και 80%. Μπορούν επίσης να συμβούν απώλειες των λιπαρών οξέων. Τα ακτινοβολημένα λίπη τείνουν να ταγγίζουν γρήγορα. Οι υδατάνθρακες παθαίνουν υδρόλυση με αποτέλεσμα τα άμυλα να μετατρέπονται σε απλά σάκχαρα. Οι υποστηρικτές της ακτινοβόλησης θεωρούν την επίδραση στην πρωτεΐνη μηδαμινή. Ωστόσο το περιεχόμενο του DNA βλάπτεται και οι επιπτώσεις στον άνθρωπο δεν έχουν ακόμα ερευνηθεί.

Η επίδραση της ακτινοβολίας στο περιεχόμενο των τροφών σε μέταλλα, στα βότανα και στα μπαχαρικά είναι πολύ αρνητική, επειδή λαμβάνουν τις υψηλότερες δόσεις ακτινοβολίας. Όλα τα μέταλλα μπορούν να γίνουν ραδιοϊσότοπα, που είναι το ραδιενεργό τους αντίγραφο.

Η ακτινοβόληση των τροφών είναι δυνητικά καταστροφική για την υγεία μας εξαλείφοντας ένζυμα, βιταμίνες και άλλα συστατικά. Το ανοσοποιητικό μας σύστημα θα γίνεται όλο και πιο αδύναμο, ανίκανο να καταπολεμήσει τις τόσες ασθένειες που αντιμετωπίζουμε. Η συχνότητα του καρκίνου θα αυξηθεί.

Το σώμα μας είναι κατασκευασμένο, για να αυτοθεραπεύεται. Είναι δική μας ευθύνη να δώσουμε στους εαυτούς μας την απαραίτητη υγιεινή τροφή, για να βοηθήσει τα συστήματα του σώματός μας να λειτουργήσουν κατάλληλα και να μας δώσει υγιή ζωή.

Η μεγάλη πλειοψηφία των ασθενειών συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου προκαλείται από έλλειψη των απαραίτητων ενζύμων, βιταμινών, μετάλλων και ιχνοστοιχείων που χρειάζεται το σώμα μας.

Η ακτινοβόληση των τροφών είναι μια διαδικασία που σκοτώνει και καταστρέφει όλα τα ζωντανά μέρη της τροφής. Θα σκοτώνει τα “καλά” βακτήρια, ενθαρρύνοντας την ανάπτυξη των “κακών” βακτηρίων.

Στις εναλλακτικές θεραπείες του καρκίνου η εστίαση είναι στην αποκατάσταση και στη διατήρηση της υγείας. Το σώμα χρειάζεται ένζυμα και βιταμίνες που αποκτώνται από φρούτα και λαχανικά και άλλες ζωντανές τροφές που τρώμε. Αυτά τα απαραίτητα συστατικά τροφής έρχονται κατά τη διάρκεια των τελευταίων σταδίων της φυσικής ωρίμανσης. Όλα τα ένζυμα καθώς και πολλές άλλες βιταμίνες και συστατικά καταστρέφονται από τη διαδικασία της ακτινοβολίας. Είναι σημαντικό να επικεντρωθούμε στο γεγονός ότι πολλά από αυτά που το σώμα μας χρειάζεται από τις τροφές που τρώμε αποκτώνται κατά τη διάρκεια της φυσικής ωρίμανσης των τροφών. Η ακτινοβόληση προλαμβάνει τη φυσική ωρίμανση. Η ακτινοβόληση προκαλεί χημικές αλλαγές που θα επιδράσουν δραστικά την υγεία των συστημάτων του σώματός μας. Το σώμα είναι κατασκευασμένο να τρώει φυσικές τροφές που έχουν ωριμάσει στο φυσικό περιβάλλον του ήλιου και του αέρα.

Αν τα ζιζάνια μπορούν να αποστειρωθούν, δεν είναι πιθανό ότι, καθώς τρώμε μεγάλες ποσότητες τροφών που είναι ακτινοβολημένες, καταναλώνουμε αρκετά κατάλοιπα ακτινοβολίας από τις τροφές, ώστε να επηρεαστούν τα συστήματα του σώματός μας;

Χρειαζόμαστε προστατευτικά τοιχώματα, ώστε οι εργάτες να μην επηρεαστούν από τις χαμηλές δόσεις ακτινοβολίας. Γιατί να μην σκεφτούμε ότι θα υπάρχουν προκλήσεις υγείας, καθώς οι ιστοί του σώματός μας αρχίζουν να συγκεντρώνουν και να αποθηκεύουν μικρές ποσότητες ακτινοβολίας καθημερινά από τις τροφές που τρώμε;

Χημικά παράγωγα που βρίσκονται σε ακτινοβολημένο βοδινό και σε μερικές άλλες ακτινοβολημένες τροφές αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου του κόλου και βλάβης του DNA σε ανθρώπους που τρώνε αυτές τις τροφές σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες που διεξήχθησαν στην Ευρώπη. Αυτές οι μελέτες θέτουν σε αμφισβήτηση τη θέση του FDA και της βιομηχανίας τροφίμων ότι οι ακτινοβολημένες τροφές είναι γενικά ασφαλείς για ανθρώπινη κατανάλωση. Οι μελέτες επιβεβαιώνουν έρευνες που δημοσιεύτηκαν το 1988 και 2001 και έδειξαν ότι συγκεντρώσεις χημικών που ονομάζονται 2-alkylcyclobutanones (ή 2-ACBs) – που βρίσκονται μόνο σε ακτινοβολημένες τροφές – προκάλεσαν βλάβη του DNA σε ανθρώπινα κύτταρα. Ανάμεσα στα νέα ευρήματα οι 2-ACBs φάνηκαν ότι προάγουν την ανάπτυξη όγκων στα έντερα αρουραίων.

Οι 2-ACBs σχηματίζονται, όταν οι τροφές που περιέχουν λίπος ακτινοβολούνται, όπως το μοσχάρι, το κοτόπουλο και συγκεκριμένα φρούτα.

Το τρίχρονο πρόγραμμα διεξήχθη από μια ομάδα Γάλλων και Γερμανών επιστημόνων από διάφορα ινστιτούτα, συμπεριλαμβανομένου του Germany’s Federal Research Center for Nutrition και του Louis Pasteur University στη Γαλλία. Το 200 σελίδων σώμα ερευνών που δόθηκε στη δημοσιότητα τον Δεκέμβριο του 2003, αποτελείτο από πέντε πρωταρχικές μελέτες για τοξικότητα και διάφορες δευτερεύουσες μελέτες. Δημοσιευμένες στα Γερμανικά και στα Γαλλικά οι μελέτες μεταφράστηκαν στα Αγγλικά από το Public Citizen and the Center for Food Safety.

Οι συγγραφείς των μελετών προειδοποιούν: «Προσοχή πρέπει να δοθεί προτού κάθε κίνδυνος των καταναλωτών από την έκθεση σε αυτά τα συστατικά απορριφθεί. Επιπλέον έρευνες απαιτούνται, για να καθορίσουν ακριβώς την έκθεση σε αυτά τα συστατικά… και τον μεταβολισμό των 2-ACBs στον ζωντανό οργανισμό. Όλες αυτές οι έρευνες είναι απαραίτητες, για να κατανοηθούν σε βάθος οι μηχανισμοί των τοξικών επιδράσεων».

Το Public Citizen and the Center for Food Safety παρουσίασε στον FDA μια υπογεγραμμένη άποψη του William Au, ενός διεθνώς αναγνωρισμένου ειδικού τοξικολογίας στο University of Texas Medical Branch. Βασισμένος σε μια επιθεώρηση των Ευρωπαϊκών μελετών και άλλων ερευνών ο Au προειδοποιεί ότι «η κατανάλωση ακτινοβολημένων τροφών από άτομα που έχουν παράγοντες κινδύνου για καρκίνο του κόλου θα προκαλέσει αυξημένο κίνδυνο για την ασθένεια’ και ότι ‘η κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων ακτινοβολημένων τροφών μπορεί να αυξήσει τους κινδύνους υγείας στον πληθυσμό».

Ομάδες υποστήριξης καταναλωτών όπως η Public Citizen ή Food and Water Watch υποστηρίζουν ότι η ασφάλεια των ακτινοβολούμενων τροφών δεν είναι αποδεδειγμένη. Μακρόχρονες μελέτες δεν έχουν διεξαχθεί.

Έχουν προκληθεί προβλήματα υγείας σε ζώα που τρέφονταν με ακτινοβολημένες τροφές, όπως πρόωρος θάνατος, μεταλλάξεις και άλλες γενετικές ανωμαλίες, θάνατοι εμβρύων και άλλα αναπαραγωγικά προβλήματα, ασθένειες του ανοσοποιητικού συστήματος και διατροφικές ελλείψεις. Αξιοσημείωτο είναι ότι στην Αυστραλία σε έξι γάτες που είχαν τραφεί με ακτινοβολημένες τροφές για γάτες έγινε ευθανασία μετά από σοβαρή παράλυση και άλλες 60 γάτες αρρώστησαν, όταν τράφηκαν με αυτές τις ακτινοβολημένες τροφές. Η Australian Quarantine Inspection Services (AQIS) απαιτεί τα εισαγόμενα προϊόντα φρέσκων τροφών να ακτινοβολούνται στην ελάχιστη δόση των 50 KGy. Η ζωοτροφή ήρθε από τον Καναδά – η Αυστραλέζικη εισαγωγική εταιρεία υπέθεσε ότι ο σχηματισμός ελευθέρων ριζών και η καταστροφή της βιταμίνης Α πρέπει να ήταν η αιτία της νευρολογικής βλάβης στις γάτες. Είναι γνωστό ότι η ακτινοβόληση μπορεί να προκαλέσει μείωση των βιταμινών και σχηματισμό ελευθέρων ριζών, αλλά η αιτία της πρόκλησης βλάβης στις γάτες δεν έχει γίνει ακόμα καθαρά κατανοητή και χρειάζεται περισσότερη έρευνα και επαλήθευση. Σε αντίθεση με την ανακοίνωση τύπου της εταιρείας ο κτηνίατρος που πρώτος ταύτισε τη συγκεκριμένη ζωοτροφή ως κοινό παράγοντα πρόκλησης βλάβης στις γάτες ανέφερε ότι έλλειψη βιταμίνης Α δεν παρατηρήθηκε σε αυτές τις γάτες.

Ο FDA επιθεώρησε 441 μελέτες τοξικότητας, για να καθορίσει την ασφάλεια των ακτινοβολημένων τροφών. Τελικά ο FDA βασίστηκε μόνο σε 5 από τις 411 μελέτες, αφού οι υπόλοιπες ήταν ελαττωματικές. Στηριζόμενος μόνο σε 5 μελέτες ο FDA ενέκρινε την ακτινοβόληση των τροφίμων. Όμως το Department of Preventative Medicine and Community Health του New Jersey Medical School βρήκε δύο από τις μελέτες μεθοδολογικά ελαττωματικές. Σε μια τρίτη μελέτη ζώα που τράφηκαν με μια δίαιτα ακτινοβολημένων τροφών αντιμετώπισαν απώλεια βάρους και αποβολή λόγω της προκαλούμενης από ακτινοβόληση διατροφικής έλλειψης της βιταμίνης Ε. Οι υπόλοιπες δύο μελέτες ερεύνησαν τις επιδράσεις διαιτών τροφών ακτινοβολημένων σε δόσεις κάτω από το εγκρινόμενο από τον FDA γενικό επίπεδο των 100.000 rads. Έτσι δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν, για να δικαιολογήσουν την ακτινοβόληση της τροφής σε επίπεδα που έχουν εγκριθεί από τον FDA.

Άλλες μελέτες δείχνουν σοβαρά προβλήματα υγείας που συνδέονται με την κατανάλωση ακτινοβολημένων τροφών. 12 μελετες που διεξάχθηκαν από τις Raltech Scientific Services, Inc. εξέτασαν την επίδραση της κατανάλωσης ακτινοβολημένων κοτόπουλων από διάφορα είδη ζώων.  Οι μελέτες έδειξαν την πιθανότητα χρωμοσωματικής βλάβης, ανοσοτοξικότητας, μεγαλύτερης συχνότητας ασθένειας των νεφρών και καρδιακού θρόμβου. Εξετάζοντας τα ευρήματα της Raltech Scientific Services το 1984 ο ερευνητής της USDA Donald Thayer υποστήριξε: «Μια συλλογική εκτίμηση των αποτελεσμάτων των μελετών έρχεται σε αντίθεση με το οριστικό συμπέρασμα ότι το ακτινοβολημένο υλικό ήταν ελεύθερο από τοξικές ιδιότητες».

Μελέτες σε αρουραίους που τράφηκαν με ακτινοβολημένες τροφές δείχνουν επίσης πιθανή νεφρική βλάβη και βλάβη των όρχεων και μια στατιστικά σημαντική αύξηση στους όγκους των όρχεων. Μια μελέτη ορόσημο στην Ινδία βρήκε ότι τέσσερα από πέντε παιδιά που τράφηκαν με ακτινοβολημένο σιτάρι ανέπτυξαν πολυπλοειδία, μια χρωμοσωματική ανωμαλία που είναι μια καλή ένδειξη μελλοντικής ανάπτυξης καρκίνου.

Η ακτινοβόληση θέτει σοβαρούς κινδύνους και ακόμα δεν εξασφαλίζει ασφαλές κρέας. Αν και σκοτώνει τα περισσότερα βακτήρια, δεν καταστρέφει τις τοξίνες που δημιουργούνται στα αρχικά στάδια της μόλυνσης. Και σκοτώνει επίσης τα ευεργετικά βακτήρια που παράγουν μυρωδιές που δείχνουν ότι η τροφή έχει χαλάσει και ελέγχουν φυσιολογικά την ανάπτυξη των βλαβερών βακτηρίων. Η ακτινοβόληση επίσης προκαλεί την παραγωγή αφλατοξίνης, μιας καρκινογόνου ουσίας.

Επιπρόσθετα η ακτινοβόληση θα έχει πιθανή μεταλλαξιογόνο επίδραση σε βακτήρια και ιούς, τα οποία επιζούν από την έκθεση στην ακτινοβολία. Οι μεταλλαγμένοι επιζώντες μπορεί να είναι ανθεκτικοί σε αντιβιοτικά και μπορεί να εξελιχθούν σε πιο μολυσματικές ποικιλίες. Τα μεταλλαγμένα βακτήρια μπορούν επίσης να γίνουν ανθεκτικά στην ακτινοβολία, κάνοντας τη διαδικασία της ακτινοβολίας αναποτελεσματική για τροφές που έχουν εκτεθεί σε ποικιλίες ανθεκτικές στην ακτινοβολία.

Ποικιλίες σαλμονέλας ανθεκτικές στην ακτινοβολία έχουν ήδη αναπτυχθεί κάτω από εργαστηριακές συνθήκες και επιστήμονες στο Louisiana State University στο Baton Rouge έχουν βρει ότι ένα βακτήριο που βρίσκεται στο χαλασμένο κρέας και σε κόπρανα ζώων μπορεί να επιβιώσει από μια δόση ακτινοβολίας πέντε φορές από ό, τι ο FDA θα εγκρίνει τελικά για το μοσχάρι. Οι επιστήμονες εξέθεσαν το βακτήριο, που ονομάζεται D. radiourans, σε 10 και 15 kilograys (kGy) για μερικές ώρες. Το βακτήριο επιβίωσε από την έκθεση στην ακτινοβολία.

Ο George Tritsch, PhD, επιστήμονας έρευνας του καρκίνου στο Roswell Park Memorial Institute έγραψε: «Μιλάω ως ιδιώτης κάτοικος και οι απόψεις μου είναι δικές μου, βασισμένες σε 33 χρόνια εμπειρίας από το διδακτορικό μου στο Cornell Medical College, Rockefeller University και από το 1959 ως επιστήμονας έρευνας του καρκίνου και βιοχημικός στο Roswell. Είμαι αντίθετος με την κατανάλωση ακτινοβολημένων τροφών λόγω των άφθονων και πειστικών αποδείξεων στην επιστημονική βιβλιογραφία ότι τα προϊόντα των ελευθέρων ριζών που σχηματίζονται κατά την ακτινοβόληση προκαλούν στατιστικά σημαντικές αυξήσεις στην καρκινογένεση και στην καρδιαγγειακή ασθένεια στα ζώα και στον άνθρωπο. Δεν θα μιλήσω για την αναφερόμενη καταστροφή των βιταμινών και άλλων συστατικών από την ακτινοβόληση, διότι η κατάλληλη λήψη συμπληρωμάτων μπορεί να προλάβει τέτοιες πιθανές ελλείψεις. Ωστόσο δεν μπορώ να προστατέψω τον εαυτό μου από τις καρκινογόνες και άλλες βλαβερές προσβολές στο σώμα τοποθετημένες σε τροφές και δεν μπορώ να δω ουσιαστικό όφελος από την πιθανή αυξημένη συχνότητα κακοήθους ασθένειας μία με τρεις δεκαετίες στο μέλλον».

Το 1997 σε μια δημοσκόπηση του CBS 77% των καταναλωτών των Η.Π.Α. δεν θέλουν τις ακτινοβολημένες τροφές. Όταν η πλειοψηφία των καταναλωτών δεν θέλει τις ακτινοβολημένες τροφές, γιατί οι ιθύνοντες υγείας θέλουν να τις επιβάλουν;

Οι ιθύνοντες υγείας θέλουν να μας προστατέψουν από τα μικρόβια, αλλά λησμονούν ότι το ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα είναι αυτό που μας προστατεύει από τις διάφορες μολύνσεις. Η ακτινοβόληση όμως των τροφών θα έχει ως συνέπεια να έχουμε ένα αδύνατο ανοσοποιητικό σύστημα, αφού μειώνει τα επίπεδα των βιταμινών των τροφών.

Η ακτινοβόληση δημιουργεί ελεύθερες ρίζες και καταστρέφει τις αντιοξειδωτικές βιταμίνες που είναι απαραίτητες για την καταπολέμησή τους. Αυτό θα μπορούσε να λυθεί με τη λήψη διατροφικών συμπληρωμάτων. Αλλά ο Codex Alimentarius σκοπό έχει να απαγορεύσει τα συμπληρώματα διατροφής με υψηλές δόσεις βιταμινών και άλλων θρεπτικών συστατικών και αντιοξειδωτικών ουσιών που μπορούν να μας προστατέψουν από τη βλάβη των ελευθέρων ριζών. Αυτό θα έχει ανυπολόγιστες συνέπειες για την υγεία μας, αφού οι ελεύθερες ρίζες είναι υπεύθυνες για την πρόκληση πολλών ασθενειών. Από αυτό φαίνεται ότι ο στόχος του Codex Alimentarius δεν είναι η προστασία του καταναλωτή αλλά η μείωση του πληθυσμού της γης λόγω ασθενειών που θα μπορούσαν να είχαν προληφθεί, αν οι άνθρωποι είχαν πρόσβαση σε αγνές, ανεπεξέργαστες τροφές και σε καλά συμπληρώματα διατροφής.

ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΕΣ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΚΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ

Στις 14-6-2003 κατατέθηκε μήνυση στον εισαγγελέα του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου της Χάγης. Ο διαπρεπής γιατρός Matthias Rath – ο οποίος, σημειωτέον, έχει συνεργαστεί με τον νομπελίστα χημικό Linus Pauling και είναι δημιουργός της λεγομένης “Κυτταρικής Ιατρικής” – καθώς και οι υπόλοιποι που την υπογράφουν, καταγγέλλουν και ζητούν την καταδίκη όσων ευθύνονται για την γενοκτονία και τα άλλα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, που διαπράχθηκαν και διαπράττονται από τις πολυεθνικές φαρμακευτικές εταιρείες στα πλαίσια της διατήρησης και επέκτασης της επιχείρησης «Εκμετάλλευση της Ανθρώπινης Αρρώστιας».

Οι μηνυτές κατηγορούν με τεκμηριωμένα στοιχεία τις φαρμακευτικές εταιρείες ότι:

α) Εκούσια και συστηματικά «συντηρούν» τις καρδιαγγειακές παθήσεις, την υπέρταση, την καρδιακή ανεπάρκεια, την καρδιακή αρρυθμία, την οστεοπόρωση, τον καρκίνο, τις μολυσματικές ασθένειες, συμπεριλαμβανομένου του AIDS κ.λπ.

β) Σκοπίμως συμβάλλουν στην επέκταση των ασθενειών που ήδη υπάρχουν σε έναν άνθρωπο και στην εμφάνιση νέων, με την Παρασκευή, κυκλοφορία και προώθηση συνθετικών φαρμάκων που έχουν καταστρεπτικές παρενέργειες για την ανθρώπινη υγεία.

γ) Σκοπίμως αποτρέπουν την εξάλειψη των προαναφερθεισών ασθενειών με την παρεμπόδιση και τον αποκλεισμό της διάδοσης πληροφοριών σχετικά με τα οφέλη που θα μπορούσαν να προσφέρουν οι φυσικές θεραπείες. Προκειμένου να πετύχουν τον σκοπό τους δυσφήμησαν δημόσια τις φυσικές θεραπείες και όσους τις χρησιμοποίησαν, εξαπατώντας το κοινό με τη διάδοση ψεύτικων, παραπλανητικών και κατασκευασμένων πληροφοριών. Αξιοσημείωτο είναι ότι η πολεμική αυτή τακτική εφαρμόζεται από τα τέλη του 19^ου αιώνα στις ΗΠΑ, όταν ιδρύεται ο Αμερικανικός Ιατρικός Σύλλογος, ο οποίος προσπάθησε να σταματήσει την κυκλοφορία των βοτάνων – άρα την παραδοσιακή ιατρική – και να εξαφανίσει από προσώπου γης την φυσικοπαθητική ιατρική (Naturopathy). Στις ΗΠΑ έχει ιδρυθεί και το «Εθνικό Συμβούλιο κατά της απάτης σε θέματα υγείας» (National Council Against Health Fraud) από συντηρητικές ομάδες γιατρών, το οποίο καταδιώκει λυσσωδώς κάθε μη συμβατική ιατρική μέθοδο. Η Sharon Bloyd Peshkin καταγγέλλει ότι «ο NCAHF (National Council Against Health Fraud) καταπολέμησε τη διατροφική ιατρική, τα συμπληρώματα βιταμινών και βοτάνων, τα βιολογικά προϊόντα και όλες τις εναλλακτικές θεραπείες του AIDS και του καρκίνου, τη φυσικοπαθητική, την ομοιοπαθητική και την χειροπρακτική» (13).

Ας δούμε τι αναφέρεται στο κατηγορητήριο σχετικά με την σκόπιμη «συντήρηση» του καρκίνου:

Ο καρκίνος δεν συνεπάγεται θανατική καταδίκη χάρη στις προόδους της φυσικής, κυτταρικής και ορθομοριακής ιατρικής. Όλες όμως οι φυσικές ουσίες που θα μπορούσαν να θεραπεύσουν τον καρκίνο, επειδή δεν μπορούν να πατενταριστούν και κατ’ αυτό τον τρόπο να αποφέρουν υψηλά κέρδη, έχουν σκόπιμα παραμεληθεί και αποκλεισθεί.

Τις φαρμακευτικές εταιρείες δεν συμφέρει να ανακαλυφθεί μια αποτελεσματική φυσική θεραπεία του καρκίνου που θα συνέβαλε στην εξάλειψή του, διότι κάτι τέτοιο θα οδηγούσε στην απώλεια μιας αγοράς πολλών τρισεκατομμυρίων δολαρίων, δηλαδή της αγοράς φαρμάκων. Οι μηνυτές κατηγορούν τις φαρμακευτικές εταιρείες ότι έχουν καταστρώσει ένα σχέδιο εξαπάτησης εκατοντάδων εκατομμυρίων καρκινοπαθών σε όλο τον κόσμο με έναν σκοπό: Την αύξηση του πλούτου τους. Αυτό το πετυχαίνουν με τη χορήγηση τοξικών φαρμάκων που, ως γνωστόν, σκοτώνουν μαζί με τα καρκινικά κύτταρα και τα υγιή κύτταρα του σώματος των καρκινοπαθών. Αυτό θα είχε τις ακόλουθες συνέπειες, οι οποίες θα πρέπει να θεωρηθούν ως συνειδητές και σκόπιμες αποφάσεις μάρκετινγκ:

α) Ο καρκίνος θα επεκτεινόταν με τη μορφή μιας παγκόσμιας επιδημίας, προσφέροντας την οικονομική βάση για μια επιχειρηματική εκμετάλλευσή του.

β) Η χορήγηση τοξικών φαρμάκων θα προκαλούσε την εμφάνιση νέων παθήσεων στους καρκινοπαθείς και κατά συνέπεια στη δημιουργία μιας νέας αγοράς. Αποτέλεσμα της στρατηγικής αυτής είναι ότι ο συνολικός τζίρος της αγοράς φαρμάκων που χορηγούνται για την αντιμετώπιση των παρενεργειών της χημειοθεραπείας έχει γίνει μεγαλύτερος από τον τζίρο της αγοράς των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην ίδια τη χημειοθεραπεία.

Μέσα σε αυτά τα πλαίσια κινείται και ο Codex Alimentarius. Δεν αποτελεί μια επιτροπή που θέλει να ρυθμίσει κανόνες σε θέματα διατροφής για την ασφάλεια των πολιτών, αλλά για την «ασφάλεια» της τσέπης των φαρμακευτικών εταιρειών και για τη δημιουργία ενιαίου εμπορίου.

ΕΝΙΑΙΟ ΕΜΠΟΡΙΟ = ΕΝΙΑΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΧΩΡΙΣ ΕΘΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΦΥΛΕΤΙΚΕΣ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ

Ο Codex Alimentarius αποτελεί μέσο παγκοσμιοποίησης και ομογενοποίησης των λαών. Ελέγχοντας την τροφή ελέγχει ολόκληρη την ανθρωπότητα. Θα υπάρχει ένα ενιαίο εμπόριο, όπου όλα τα κράτη του κόσμου θα πρέπει να υποτάσσονται σε αυτό. Στην Αμερική ήδη απαγορεύεται κάποιος να καλλιεργεί στον κήπο του λαχανικά, ενώ η Monsanto διαδίδει σε όλο τον κόσμο τους μεταλλαγμένους σπόρους της. Στην Ευρώπη έχει τεθεί σε ισχύ ο Codex Alimentarius που επιβάλλει τα όσα εκθέσαμε σε αυτό το άρθρο. Οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι υποχρεωμένες να ακολουθούν αυτές τις ρυθμίσεις και να απεμπολήσουν την τοπική τους παραγωγή σε σχέση με τα τρόφιμα. Όλα αυτά δεν είναι άσχετα με την προσπάθεια διάλυσης των Ευρωπαϊκών λαών τόσο σε επίπεδο εθνικό όσο και σε φυλετικό. Σκοπός των παγκόσμιων εξουσιαστών είναι η κατάργηση των εθνών και η διάλυση των φυλετικών χαρακτηριστικών κάθε λαού και αυτό προσπαθούν να το πετύχουν με την σκόπιμη έλευση λαών άσχετων προς τα έθνη της Ευρώπης. Μιλούν για αντιρατσισμό, ενώ αυτοί είναι οι πραγματικοί ρατσιστές, αφού θέλουν να εξολοθρεύσουν τους αυτόχθονες λαούς της Ευρώπης και να δημιουργήσουν μια πολυφυλετική σαλάτα. Έτσι θα δημιουργηθεί ένας Ευρωπαϊκός λαός, με μια εθνική ταυτότητα, χωρίς εθνικές και φυλετικές ιδιαιτερότητες. Πρόκειται για τα διεθνιστικά σχέδια εξόντωσης των λαών και ουσιαστικά για παγκοσμιοποίηση. Αποχαυνωμένοι από τις εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες, με κακή υγεία και κακή ποιότητα διατροφής που επιβάλλει ο Codex Alimentarius, οι Ευρωπαϊκοί λαοί θα είναι πειθήνια όργανα του διεθνούς εξουσιασμού. Οι λαοί θα είναι αποχαυνωμένοι, αφού θα τους ταΐζουν με κατώτερες ποιότητας τροφή, θα τους έχουν οικονομικά εξαθλιωμένους και επομένως δεν θα έχουν το μυαλό και τον χρόνο να σκεφτούν. Και οι παγκόσμιοι εξουσιαστές αυτό ακριβώς θέλουν: Ανθρώπους που δεν σκέφτονται. Σε αυτά τα σχέδια των παγκόσμιων εξουσιαστών οι λαοί της Ευρώπης θα πρέπει να αντιδράσουν.

                     

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

1. Jaakkola K., et al., Treatment with antioxidant and other nutrients in combination with chemotherapy and irradiation in patients with lung cancer, Anticancer Res, 12, 599-606, 1992

2. Hoffer A., Pauling L., J Orthomolecular Med, 5:3:143-154, 1990

3. Lamm D.L., et al., Megadose vitamin in bladder cancer, J Urol, 151:21-26, 1994

4. Shibata A., et al., Intake of vegetables, fruits, beta-carotene, vitamin C, and vitamin supplements and cancer incidence among the elderly: A prospective study, British Journal of Cancer, 66:673-679, 1992

5. LeMarchand L., et al., Intake of specific carotenoids and lung cancer risk, Cancer Epidemiol Biomarkers Prevent, 2:183-187, 1993

6. Knekt P., et al., Dietary antioxidants and the risk of lung cancer, American Journal of Epidemiology, 134, 5, 471-479, 1991

7. Stahelin H.B., et al., Plasma antioxidant vitamins and subsequent cancer mortality in the 12-year follow up of the prospective Basel Study, American Journal of Epidemiology, 133, 8, 766-775, 1994

8. Prestin-Martin S., Pogoda J.M., et al., Prenatal vitamin supplementation and risk of childhood brain tumors, Int J Cancer, 11, 17-22, 1998

9. Eichholzer M., Stahelin H.B., et al., Prediction of male cancer mortality by plasma levels of interacting vitamins: 17 year follow-up of the prospective Basel study, Int J Cancer, 66, 145-150, 1996

10. Chen J., et al., Antioxidant status and cancer mortality in China, Int J Epidemiol, 21, 4, 625-635, 1992

11. Blot W.J., et al., Nutrition intervention trials in Linxian, China: Supplementation with specific vitamin-mineral combinations, cancer incidence, and disease specific mortality in the general population, JNCI, 85, 18, 1483-1492, 1993

12. Smigel K., Dietary supplements reduce cancer deaths in China, JNCI, 85, 18, 1448-1450, 1993)

13. Peshkin S. B., The health fraud cops: Are the quack busters consumer advocates of medical McCarthyites?», Vegetarian Times, Aug. 1991

14. Δημόπουλος Μάριος, Φυσικές μέθοδοι αντιμετώπισης του καρκίνου, 2013

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο Μάριος Δημόπουλος είναι διατροφολόγος και συγγραφέας. Αρχικά σπούδασε φιλολογία με ειδικότητα στη γλωσσολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Στη συνέχεια στράφηκε προς τις φυσικές θεραπείες και σπούδασε κλινική διατροφολογία (Αγγλία, ΗΠΑ). Είναι μέλος του American Council of Applied Clinical Nutrition. Εκπαιδεύεται για απόκτηση πτυχίου Doctor of Naturopathy. Έχει εκπαιδευθεί στη Φυσική Ιατρική στις σχολές British Institute of Homeopathy (New Jersey, USA), Clayton College of Natural Health (Alabama, USA), Trinity College of Natural Health (Indianapolis, USA), International Society of Homotoxicology, Baden-Baden, Germany.

ΦΥΤΑ ΜΕ ΑΝΤΙΚΑΡΚΙΝΙΚΗ ΔΡΑΣΗ. ΑΠΟ ΤΟ ΟΠΛΟΣΤΑΣΙΟ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ

Άρθρο μου στο διαδικτυακό περιοδικό Ελεύθερη Έρευνα με τίτλο "Φυτά με αντικαρκινική δράση. Από το οπλοστάσιο της φύσης για την αντιμετώπιση του καρκίνου".
Το άρθρο μου αυτό αποτελεί απόσπασμα από το βιβλίο μου "Φυσικές μέθοδοι αντιμετώπισης του καρκίνου" που εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο Etra.
Το άρθρο μου μπορείτε να το διαβάσετε στο παρακάτω λινκ:

http://www.freeinquiry.gr/pro.php?id=3297&PHPSESSID=8b2a428685a68304b940201b6929a7a9

ΦΥΤΑ
ΜΕ ΑΝΤΙΚΑΡΚΙΝΙΚΗ
ΔΡΑΣΗ

Από το οπλοστάσιο τής Φύσης
γιά την αντιμετώπιση τού καρκίνου



Στο οπλοστάσιο, που μας παρέχει η φύση κατά των ασθενειών και συγκεκριμένα κατά τού καρκίνου, σημαντικότατη θέση κατέχουν τα βότανα. Δέν είναι τυχαίο, ότι η κινεζική κυβέρνηση, λόγω των παρενεργειών τής χημειοθεραπείας, χρηματοδότησε έρευνες γιά την ανεύρεση βοτάνων με αντικαρκινική δράση.

Δέν είναι επίσης γνωστό, ότι το Εθνικό Αντικαρκινικό Ινστιτούτο τής Αμερικής έχει ξεκινήσει εντατικό πρόγραμμα γιά έρευνα αντικαρκινικών φυτών και βοτάνων των τροπικών δασών όλου τού κόσμου δεδομένου, ότι λιγότερο από το 2% των βοτάνων των τροπικών δασών έχει ερευνηθεί.

Οι επικριτές των βοτάνων λησμονούν, ότι από βότανα έχουν κατασκευαστεί πολλά χημικά φάρμακα. Ο James Duke, ερευνητής τής USDA (U.S. Drug Administration), αναφέρει, ότι περισσότερα από το 25% των συνταγογραφούμενων φαρμάκων, που χρησιμοποιούνται σήμερα, προέρχονται ή τουλάχιστον βασίζονται σε φυσικά συστατικά, που βρίσκονται σε φυτά και βότανα.⁽¹⁾

Λησμονούν επίσης, ότι από βότανα και φυτά έχουν κατασκευαστεί αντικαρκινικά φάρμακα. Γιά παράδειγμα δυό από τα σημαντικότερα χημειοθεραπευτικά φάρμακα, η Vinblastine και η Vincristine, παράγονται από τα φύλλα τού Magadascar Rosy Periwinkle (Apocynaceae Catharanthus roseus). Χημικά συστατικά με δράση κατά των όγκων απομονώθηκαν από το φυτό αυτό και ελέγχθηκαν γι’ αυτή σε διάφορα πειραματόζωα. Έτσι, εγκρίθηκε η κυκλοφορία των δυο προαναφερθέντων φαρμάκων, τής Vinblastine, που χρησιμοποιείται γιά τη θεραπεία τής νόσου τού Hodgkins, και τής Vincristine, που χρησιμοποιείται γιά τη θεραπεία τής παιδικής λευχαιμίας.⁽²⁾

Από ένα είδος ποδόφυλλου (May Apple Podophyllum Pelthum), που χρησιμοποιούσαν οι ινδιάνοι κατά τού καρκίνου, κατασκευάστηκε η Etoposide, που είναι αποτελεσματική κατά τού καρκίνου τού πνεύμονα, τού λεμφώματος και ορισμένων μορφών
λευχαιμίας.⁽³⁾

Ο Jonathan Hartwell και οι συνεργάτες του, που     Magadascar Rosy Periwinkleδούλευαν στο Πρόγραμμα Ανεύρεσης Φαρμάκων
(Drug Research and Development Program) τού National Cancer Institute (NCI), απομόνωσαν την ποδοφυλλοτοξίνη και διάφορα άλλα συστατικά από το εν λόγω φυτό. Το NCI πειραματίστηκε γιά τον έλεγχο τής τυχόν αντικαρκινικής δράσης των συστατικών αυτών σε διάφορα μοντέλα όγκων σε ποντικούς και τελικά βρήκαν, ότι όντως είχαν αντικαρκινική δράση. Το NCI συνέχισε τα κλινικά πειράματα με την ποδοφυλλοτοξίνη, αλλά οι έρευνες σταμάτησαν λόγω τής τοξικότητάς της.
Τα κλινικά πειράματα όμως, συνεχίστηκαν από μιά ιδιωτική εταιρεία (Sandoz Ltd.) τη δεκαετία τού 1960 και αργότερα παρασκευάστηκαν από το εν λόγω συστατικό τα ημισυνθετικά μείγματα Etoposide και Teniposide. Τελικά, το 1983 εγκρίθηκε από τον FDA το φάρμακο Etoposide γιά χρήση από πάσχοντες από τις προαναφερθείσες μορφές καρκίνου.

Να θυμηθούμε επίσης, και το φάρμακο Taxol, που παρασκευάστηκε από τον φλοιό τού τάξου τού Ειρηνικού (Yew tree), ένα φάρμακο ιδιαίτερα αποτελεσματικό κατά τού καρκίνου τού μαστού και των ωοθηκών.

Είναι όμως σωστό να παρεμβαίνουμε στη φύση; Η φύση τα έχει φτιάξει όλα με τόση τελειότητα και σε κάθε φυτό και βότανο περιέχονται μυριάδες συστατικά, που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Το να απομονώσουμε ένα συστατικό και με αυτό να κατασκευάσουμε ένα χημικό φάρμακο δέν είναι ίσως τόσο καλή ιδέα. Αυτό αποδεικνύεται και από τις παρενέργειες των χημικών φαρμάκων στον ανθρώπινο οργανισμό. Η φιλοσοφία τής βοτανικής                 Yew treeκαι εναλλακτικής ιατρικής είναι, ότι πρέπει να
χρησιμοποιείται ολόκληρο το φυτό γιά τη θεραπεία των ασθενειών και να μην απομονώνονται τα διάφορα συστατικά του.

Αξίζει επίσης να τονιστεί, ότι ορισμένα ιατρικά παραδοσιακά συστήματα αναγνωρίζουν στα διάφορα μέρη τού φυτού και ειδική θεραπευτική δράση. Εξάλλου σε κάθε φυτό υπάρχουν συστατικά, τα οποία δέν γνωρίζουμε σήμερα ούτε έχουμε ιδέα γιά τις αλληλεπιδράσεις, που έχουν με άλλα συστατικά τού φυτού.

Ένα όμως σημαντικό πράγμα, που πρέπει να συνειδητοποιήσουμε είναι, ότι η ανακάλυψη ενεργών αντικαρκινικών συστατικών από τα βότανα ξεκινά με τη χρήση ολόκληρου τού βοτάνου από τους παραδοσιακούς βοτανολόγους.

Επειδή οι φαρμακευτικές εταιρείες δέν μπορούν να πατεντάρουν ολόκληρα τα βότανα, χιλιάδες βότανα, τα οποία έχουν ένα σημαντικό σώμα ερευνών, που πιστοποιούν τις αντικαρκινικές τους ιδιότητες, δέν θα βρουν ποτέ τον δρόμο στη φαρμακευτική αγορά.

Αναλογιζόμενοι το κατά μέσο όρο κόστος χιλιάδων εκατομμυρίων δολαρίων, που χρειάζεται για να φέρει ένα φάρμακο στην αγορά αν μιά φαρμακευτική εταιρεία δέν μπορεί να έχει μιά αποκλειστική πατέντα βασισμένη σε ξεχωριστά ενεργά συστατικά δέν υπάρχει οικονομικό κίνητρο να επιδιώξει σοβαρή έρευνα.

Δεδομένου εξ άλλου, ότι ένα βότανο μπορεί να έχει χιλιάδες χημικά συστατικά, είναι δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να απομονώσουμε ένα μοναδικό χημικό συστατικό. Σύμφωνα με πολλούς βοτανολόγους ολόκληρο το βότανο είναι πάντα σημαντικότερο από τα μέρη του, έτσι ώστε τα συστατικά, που βρίσκονται στα φυτά, συχνά χρειάζονται να λειτουργούν από κοινού το ένα με το άλλο, γιά να πετύχουν θεραπευτικούς σκοπούς. Αυτοί είναι μόνο μερικοί από τους πολλούς λόγους, που μόνο τα συστατικά από πολύ λίγα φυτά έχουν πετύχει επιστημονική αποδοχή ως αντικαρκινικά φάρμακα.

Το National Cancer Institute των ΗΠΑ έχει ξεχωρίσει 3.000 φυτά, που δρουν κατά των καρκινικών κυττάρων. Το 70% αυτών των φυτών βρίσκονται στα τροπικά δάση. Οι εθνοβοτανολόγοι, που έχουν εκτενώς ερευνήσει φυτά, που έχουν χρησιμοποιηθεί γιά τη θεραπεία τού καρκίνου και άλλων ανίατων ασθενειών από τους ιθαγενείς των τροπικών δασών τού Αμαζονίου, έχουν απογοητευτεί, όταν οι φαρμακευτικές εταιρείες δέν μπορούν να τα αναπτύξουν ως φάρμακα.

Το όλο θέμα γίνεται ακόμα πιο περίπλοκο, όταν συνειδητοποιήσουμε, ότι οι εθνοβοτανολόγοι σπάνια χρησιμοποιούν τα βότανα γιά ονομαστικές ασθένειες, αλλά γιά να ενεργοποιήσουν έμφυτες οργανικές διαδικασίες, που βοηθούν την ικανότητα τού σώματος να ξεπεράσει μια ασθένεια. Συνήθως, αυτό γίνεται με σύνθετες φόρμουλες με διάφορα φυτά συνδυαζόμενα σύμφωνα με τις ανάγκες κάθε ασθενούς.

Οι περισσότεροι βοτανολόγοι υποστηρίζουν, ότι τα βότανα είναι ισχυρότερα σε σύνθετες φόρμουλες από ό,τι είναι ως μεμονωμένοι παράγοντες. Αυτό απλώνει τα όρια τής σύγχρονης φαρμακοποιίας, που τείνει να βασίζεται σε ένα «μαγικό» συστατικό.

Υπάρχουν πάνω από 3.000 βότανα με αντικαρκινική δράση, άλλα μεγαλύτερη και άλλα μικρότερη. Τα βότανα αυτά χρησιμοποιούνται παγκοσμίως από τη λαϊκή ιατρική διαφόρων λαών για τη θεραπεία τού καρκίνου, όπως μας πληροφορεί ο J.L. Hartwell.⁽⁴⁾ Η Jane Heimlich περιγράφει βοτανικές αλοιφές ινδιάνων, που θεραπεύουν τον καρκίνο τού δέρματος ή «τραβούν» τον όγκο τού μαστού μέσα από το δέρμα.

Όποιος ανατρέξει στην παγκόσμια βοτανική βιβλιογραφία θα εκπλαγεί από τα θεραπευτικά αποτελέσματα κατά τού καρκίνου διαφόρων βοτάνων. Το γεγονός, ότι από τα 500.000 φυτά, που υπάρχουν σήμερα, μόνο σε 5.000 έχουν γίνει εκτενείς έρευνες γιά τις ιατρικές τους εφαρμογές θα κάνει τη σύγχρονη ιατρική και επιστήμη, όπως υποστηρίζει ο καθηγητής Φαρμακολογίας στο Πανεπιστήμιο τού Ιλινόις στο Σικάγο, Norman Farnsworth, «να στρέψει την προσοχή της γιά μιά ακόμα φορά στον κόσμο των φυτών, προκειμένου να ανακαλύψει νέα φάρμακα, που μπορούν να θεραπεύσουν τον καρκίνο και άλλες ασθένειες».

Κινέζικα βότανα
με αντικαρκινική δράση
Αν ρωτήσετε ένα συντηρητικό γιατρό τής συμβατικής ιατρικής αν τα βότανα έχουν κάποια θέση στον «πόλεμο» κατά τού καρκίνου, στην καλύτερη περίπτωση θα χαμογελάσει και θα σας απαντήσει, ότι δέν βρισκόμαστε στον μεσαίωνα, αλλά στον 21ο αιώνα. Η αλήθεια όμως είναι, ότι οι διεθνείς μελέτες δέν επιβεβαιώνουν το ειρωνικό του αυτό χαμόγελο ούτε δικαιολογούν την απάντησή του. Κινέζοι γιατροί έχουν αποδείξει, ότι στη χώρα τους φύονται βότανα με ισχυρή αντικαρκινική δράση και έχουν κλονίσει την πεποίθηση, ότι δήθεν τα βότανα ανήκουν σε άλλες εποχές κι ότι δεν έχουν θέση στη σύγχρονη ιατρική επιστήμη.

Αντίθετα, έχουν αποδείξει, ότι η βοτανική παραδοσιακή ιατρική είναι αποτελεσματικότερη από τη δυτική χημική ιατρική στη μάχη κατά τού καρκίνου. Δίνουν μάλιστα καταλυτική και αποστομωτική απάντηση σε όσους πιστεύουν, ότι δέν πρέπει να χρησιμοποιούνται τα βότανα ως έχουν στη φύση γιά θεραπευτική αντικαρκινική αγωγή, αλλά πρέπει να απομονώνονται ορισμένα συστατικά τους, που έχουν αντικαρκινική δράση κι ότι με αυτά πρέπει να κατασκευάζονται χημικά φάρμακα.

Μελετητές στο Longhua Hospital of Shanghai Traditional Chinese Medical College διάλεξαν 60 ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο στόματος και πνευμόνων και τους διαίρεσαν σε δύο ομάδες των 30 ατόμων. Η πρώτη ομάδα υποβλήθηκε σε αγωγή με βότανα, ενώ η δεύτερη σε χημειοθεραπεία. Τα αποτελέσματα ήταν αντιστρόφως ανάλογα από ό,τι θα περιμέναμε. Η κατά μέσο όρο διάρκεια επιβίωσης τής ομάδας, που ακολούθησε βοτανική θεραπεία, ήταν 465 ημέρες, ενώ γιά την ομάδα, που ακολούθησε χημειοθεραπεία, μόλις 264 ημέρες. Τα ποσοστά επιβίωσης ύστερα από 12 και 24 μήνες ήταν 67% και 13% αντίστοιχα γιά την πρώτη ομάδα, ενώ 33% και 3% για τη δεύτερη ομάδα. Αυτά δημοσιεύτηκαν το 1985 στο Chinese Journal of Modern Developments, αλλά σκανδαλωδώς αποκρύπτονται από το ιατρικό κατεστημένο γιά ευνόητους λόγους.

Ο Dr. Chen-Ian Pan χρησιμοποιώντας μόνο κινεζικά βότανα έχει να επιδείξει εντυπωσιακά αποτελέσματα: 300 περιπτώσεις καρκινοπαθών είχαν ποσοστά επιβίωσης 51% με τη μεγαλύτερη περίοδο επιβίωσης να φτάνει τα 11 χρόνια.⁽⁵⁾ Μια άλλη μελέτη έδειξε, ότι ασθενείς, που έπασχαν από καρκίνο τού στομάχου και έλαβαν κινεζικά βότανα, είδαν σημαντική βελτίωση τής υγείας τους. Ανέβηκαν τα επίπεδα ενέργειάς τους, κέρδισαν βάρος και απολάμβαναν καλύτερη ποιότητα ζωής. Αξιοσημείωτο είναι, ότι ανέχονταν καλύτερα τη χημειοθεραπεία σε αντίθεση με τους ασθενείς, που δεν έλαβαν τα εν λόγω κινέζικα βότανα.⁽⁶⁾

Ο Dr. Minyi Chang περιγράφει σε μελέτη του με τίτλο «Anticancer Medicinal Herbs» (Αντικαρκινικά Ιατρικά Βότανα) την κλινική αποτελεσματικότητα 256 αντικαρκινικών βοτάνων, που είχε χρησιμοποιήσει από το 1982 γιά τη θεραπεία 5.000 καρκινοπαθών.

Ας εξετάσουμε ορισμένα από τα πιο δημοφιλή κινέζικα βότανα με αντικαρκινική δράση:

Fu Zhen
Καρπός τής προσπάθειας τής κινεζικής κυβέρνησης γιά ανεύρεση αντικαρκινικών βοτάνων υπήρξε το Fu Zhen (Φου Ζεν), ένα εκπληκτικό αντικαρκινικό σκεύασμα, το οποίο αποτελείται από τα βότανα ginseng, ligustrum, astragalus, codonopsis, atracylodes και ganoderma. Το σκεύασμα αυτό ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα τού ανθρώπου αυξάνοντας τη δράση των μακροφάγων κυττάρων και των φονικών κυττάρων Τ, τα οποία, ως γνωστόν, είναι τα κύρια όπλα μας κατά των ιών, τού καρκίνου και άλλων ασθενειών.⁽⁷⁾ Σε εργαστηριακές μελέτες έχει αποδειχθεί, ότι το Fu Zhen εμποδίζει την ανάπτυξη των όγκων.

Οι μελέτες και οι αποδείξεις γιά την αντικαρκινική δράση αυτού τού σκευάσματος είναι πολλές. Στο Journal of the American Medical Association αναφέρεται, ότι ασθενείς με προχωρημένες μορφές καρκίνου, οι οποίοι έλαβαν Fu Zhen έζησαν περισσότερο από τους ασθενείς, που ακολούθησαν               Ganoderma
τις συμβατικές θεραπείες. Επιπλέον, τα ποσοστά
πεντάχρονης επιβίωσης ασθενών με καρκίνο τού φάρυγγα, που έλαβαν το Fu Zhen, ήταν διπλάσια σε σύγκριση με τους ασθενείς, που υποβλήθηκαν μόνο σε συμβατικές θεραπείες: 53% έναντι 24%.⁽⁸⁾

Μιά άλλη μελέτη με ασθενείς, που έπασχαν από καρκίνο τού ήπατος, έδειξε, ότι 29 από τους 46 ασθενείς, που έλαβαν το Fu Zhen σε συνδυασμό με τις συμβατικές θεραπείες, έζησαν γιά έναν χρόνο, ενώ 10 επιβίωσαν γιά τρία χρόνια. Τα νούμερα όμως, των επιζησάντων ατόμων, που ακολούθησαν μόνο τις συμβατικές θεραπείες, ήταν απογοητευτικά: Μόνο 6 από τους 30 κατάφεραν να επιβιώσουν γιά έναν χρόνο, ενώ κανείς δέν κατάφερε να ζήσει ώς τον τρίτο χρόνο, όλοι είχαν πεθάνει.⁽⁹⁾

Rabdosia rubescens

Το Rabdosia rubescens είναι ένα κινεζικό βότανο, που έχει ισχυρή αντικαρκινική δράση. Μιά μελέτη, που έγινε σε 115 άτομα με καρκίνο τού οισοφάγου, έδειξε, ότι οι ασθενείς, που λάμβαναν το Rabdosia rubescens σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία, είχαν τριπλάσια ποσοστά επιβίωσης (41,3%) σε σύγκριση με τα άτομα, που υποβλήθηκαν μόνο σε χημειο-             Rabdosia rubescensθεραπεία (13,6%).⁽¹⁰⁾Astragalus membranicus (Huang-Qi)
Ο astragalus αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα φυτά τής παραδοσιακής ιατρικής τής Άπω Ανατολής. Είναι τόσο σημαντικά τα θεραπευτικά του αποτελέσματα, που η φήμη του έχει ξεφύγει από τα όρια τής Κίνας και τής Άπω Ανατολής κι έχει ταξιδέψει σε όλη την υδρόγειο.
Είναι ένα προσαρμογόνο βότανο. Προσαρμογόνα είναι μιά μικρή ομάδα βοτανικών συστατικών συμπεριλαμβανομένου τού σκόρδου και τού ginseng, τα οποία συντονίζουν και ρυθμίζουν ένα ευρύ φάσμα βιοχημικών διαδικασιών, συμπεριλαμβανομένων των προσταγλανδινών, των επιπέδων τού σακχάρου τού αίματος κ.λπ..

«Προσαρμογόνο» είναι ο όρος, που επινοήθηκε το 1957 από τον ρώσο φαρμακολόγο I. Brekhman. Τα κριτήρια γιά να είναι κάποιο συστατικό προσαρμογόνο πρέπει να είναι:⁽¹¹⁾

- Αβλαβές σε λογικές ποσότητες.

- Μη ειδικό σε δράση, δηλαδή να είναι ικανό να επηρεάζει μιά ευρεία ποικιλία φυσικών, χημικών και βιοχημικών μονοπατιών στο σώμα.

- Ομαλοποιητής λειτουργιών, που σημαίνει, ότι θα χαμηλώνει ή θα αυξάνει μιά σωματική μέτρηση ανάλογα με το τι χρειάζεται να συμβεί γιά βελτίωση τής γενικότερης υγείας, όπως το να αυξάνει την πίεση τού αίματος σε υποτασικά άτομα και να χαμηλώνει την πίεση σε υπερτασικά άτομα.

Μιά από τις κυριότερες ιδιότητές του είναι, ότι ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα συμβάλλοντας έτσι στο να είμαστε ανθεκτικοί σε πάσης φύσεως ασθένειες και λοιμώξεις. Χρησιμοποιείται γιά την ενίσχυση τού εξασθενημένου ανοσοποιητικού συστήματος των καρκινοπαθών, καθώς και των πασχόντων από AIDS, που αρχίζουν να εμφανίζουν συμπτώματα, όπως απώλεια βάρους, κούραση, πυρετό, διάρροια κ.λπ..

Στη σύγχρονη κινεζική ιατρική ο astragalus αποτελεί βασικό συστατικό τής fu zhen αγωγής, στην οποία       Astragalus membranicusαναφερθήκαμε προηγουμένως. Ο astragalus έχει 
δείξει επίσης αντιιική δράση, καθώς ήταν ικανός να συντομεύει τη διάρκεια και τη σοβαρότητα τού κοινού κρυολογήματος σε ανθρώπους.⁽¹²⁾ Ερευνητές στο νοσοκομείο M.D. Anderson στο Houston βρήκαν, ότι ο astragalus ήταν ικανός να ενισχύσει την ανοσοποιητική ικανότητα σε 14 καρκινοπαθείς⁽¹³⁾, καθώς και να αυξήσει την αντιογκική ικανότητα τής Ιντερφερόνης 2.⁽¹⁴⁾
Σε μιά μελέτη 176 ασθενών, που έκαναν χημειοθεραπεία για καρκίνους τού γαστρεντερικού σωλήνα, ο astragalus και το ginseng μπόρεσαν να προλάβουν την φυσιολογική ανοσοποιητική καταστολή και την απώλεια βάρους, που συμβαίνει.⁽¹⁵⁾

Σε πολλές μελέτες σε ανθρώπους ο astragalus έχει φανεί, ότι διεγείρει διάφορες παραμέτρους τού ανοσοποιητικού συστήματος, έχει αντιογκική δράση και εμποδίζει την εξάπλωση (μετάσταση) τού καρκίνου.⁽¹⁶⁾

Σε μιά μελέτη, που πραγματοποιήθηκε στο Peking Cancer Institute παρατηρήθηκε, ότι ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο τού ήπατος, που έκαναν συνδυαστική θεραπεία -υποβλήθηκαν σε ακτινοβολία και παράλληλα λάμβαναν astragalus- είχαν υψηλότερα ποσοστά επιβίωσης απ’ ό,τι οι ασθενείς, που υποβλήθηκαν αποκλειστικά σε ακτινοβολία.⁽¹⁷⁾

Είναι αποδεδειγμένο επίσης, ότι ο astragalus προστατεύει το συκώτι από τα τοξικά αποτελέσματα τής χημειοθεραπείας. Ένα παράγωγό του μάλιστα, εμποδίζει τη μετάσταση τού κακοήθους μελανώματος, μιάς θανατηφόρας μορφής καρκίνου τού δέρματος.

Σημειωτέον, ότι οι κινέζοι γιατροί συνδυάζουν τον astragalus με ένα άλλο βότανο, το ligustrum, διότι το ένα συμπληρώνει το άλλο. Το ligustrum αυξάνει τον αριθμό και ενισχύει τη δράση διαφόρων κυττάρων τού ανοσοποιητικού συστήματος, ενώ ο astragalus αυξάνει τη δράση των φυσικών φονικών κυττάρων, καθώς και τα επίπεδα τής ιντερφερόνης. Αυτές οι ιδιότητες σχετίζονται και με την περιεκτικότητα τής ρίζας τού φυτού σε πολυσακχαρίτες, που αποτελούν δομικό στοιχείο πολλών οργανισμών. Οι πολυσακχαρίτες είναι μεγάλα μόρια αλυσίδων σακχάρου και αποτελούν κοινό συστατικό πολλών βοτάνων, που ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα.

Το αλκαλοειδές swainsonine προέρχεται από μια μορφή του astragalus oxyphysus και έχει βρεθεί, ότι εμποδίζει τη μετάσταση μελανώματος σε ποντίκια. Επιστήμονες στο Αντικαρκινικό Κέντρο τού πανεπιστημίου Howard πρόσθεσαν swainsonine στο νερό, που έπιναν ποντίκια με όγκους τού πνεύμονα. Μέσα σε 24 ώρες είχε αναχαιτίσει 80% των αποικιών όγκων στους πνεύμονες. Εξήχθη το συμπέρασμα, ότι αυτό προκλήθηκε από την επίδραση τού αλκαλοειδούς          Ligustrumνα αυξάνει τα φυσικά φονικά κύτταρα (NK), που κατα-
πολεμούν τον καρκίνο.
Ο astragalus membranicus είναι ένα διαφορετικό είδος, αλλά η συνολική επίδραση αυτού και τού astragalus oxyphysus στο να διεγείρει το ανοσοποιητικό σύστημα να καταπολεμήσει έμμεσα τον καρκίνο είναι παρόμοια.

Ινδικά βότανα
με αντικαρκινική δράση
Στην Ινδία αναπτύχθηκε ένα ιατρικό σύστημα, που καλείται Ayurveda. Η αγιουρβεδική ιατρική, η παραδοσιακή ιατρική των ινδών, χρησιμοποιεί βότανα και κατάλληλη διατροφή γιά τη θεραπεία των ασθενειών, ενώ παράλληλα δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στην ψυχική εξισορρόπηση των ασθενών.

Η αγιουρβεδική ιατρική χρησιμοποιεί δύο βοτανικές ενώσεις, που έχουν αποτελεσματική δράση κατά τού καρκίνου, το MAK-4 (Maharishi 4) και MAK-5 (Maharishi 5). Το MAK-4 περιλαμβάνει ινδική κηκίδα, ινδικό ριβήσι, ξηρά χνοώδη άνθη, ινδική κοτυληδόνα, κάρηκα, λευκό σανδαλόξυλο, κλιτόρια, ιβίσκο, ξύλο αλόης, γλυκόρριζα, καρδάμωμο, κανέλα, κύπειρο, χρυσόρριζα, μέλι, ακατέργαστη ζάχαρη και γκι (καθαρισμένο βούτυρο). Στο MAK-5 περιέχονται τα εξής βότανα: ασκληπιάς, μαύρο μουσάλι, μηνίσπερμο, καρδιόφυλλο, εχίνωψ των Ανατολικών Ινδιών, κλιτόρια, γλυκόρριζα, ορχιδέα βάντα, αργυρεία και ινδικό αγριοπίπερο. Γιά τις δύο αυτές ενώσεις έχει δείξει ενδιαφέρον ακόμα και το Εθνικό Αντικαρκινικό Ινστιτούτο των ΗΠΑ.

Μελέτες σε μεγάλα πανεπιστήμια, όπως τού Οχάιο, τής Ιντιάνα, τού Κάνσας, τού Κολοράντο κ.ά. έχουν αποδείξει εργαστηριακά την αντικαρκινική δράση αυτών των βοτανικών ενώσεων. Μιά από αυτές τις μελέτες έδειξε, ότι το MAK-4 μείωσε τον σχηματισμό όγκων σε ποντίκια, που εκτέθηκαν σε εργαστηριακό πείραμα στην καρκινογόνο ουσία DMBA. Μάλιστα, σε ορισμένα ποντίκια σημειώθηκε υποχώρηση των όγκων μόλις μέσα σε έναν μήνα, κατά τη διάρκεια τού οποίου τους χορηγούσαν το MAK-4.⁽¹⁸⁾ Το MAK-4 εμπόδισε τη μετάσταση καρκίνου των πνευμόνων στο 65% των πειραματόζωων.⁽¹⁹⁾

Άλλη έρευνα έδειξε, ότι το MAK 5 συνέβαλε στη μεταλλαγή σε φυσιολογικά στο 75% των καρκινικών κυττάρων τού νευροβλαστώματος σε καλλιέργεια. Το MAK-4 και το MAK-5 έχουν εκπληκτική δράση κατά τού καρκίνου τού μαστού, όπως αποδείχθηκε σε πειραματόζωα. Ο καθηγητής ιατρικής και διευθυντής τού Τμήματος Πρόληψης τού Καρκίνου τού πολιτειακού πανεπιστημίου τού Οχάιο, Hari Sharma, απέδειξε με κλινικά πειράματα, ότι το MAK-4 και το MAK-5 μπορούν όχι απλώς να συρρικνώσουν, αλλά και να εξαφανίσουν όγκους ζώων.⁽²⁰⁾

Οι αποδείξεις όμως, τής αντικαρκινικής δράσης των ινδικών βοτανικών φαρμάκων δέν περιορίζονται μόνο σε πειραματόζωα. Το Ινστιτούτο Ιατρικών Επιστημών στο πανεπιστήμιο Banaras Hindy στο Varanasi τής Ινδίας απέδειξε την αντικαρκινική δράση στον ανθρώπινο οργανισμό αγιουρβεδικών βοτάνων, όπως τα Amora rohitica, Glycyrrhiza glabra και Semecarpus anacardium σε μελέτη σε 400 καρκινοπαθείς.

Οι ερευνητές τού πανεπιστημίου χώρισαν τους καρκινοπαθείς σε διάφορες ομάδες. Κάποιες ομάδες υποβλήθηκαν σε ακτινοβολία ή χημειοθεραπεία σε συνδυασμό με αγιουρβεδικά βότανα, μιά ομάδα ακολούθησε μόνο συμβατικές θεραπείες και άλλη μιά ομάδα πήρε αποκλειστικά αγιουρβεδικά βότανα. Όσο κι αν φαίνεται απίστευτο, η ομάδα των καρκινοπαθών, που πήρε αποκλειστικά αγιουρβεδικά βότανα, είχε τα καλύτερα αποτελέσματα, ενώ η             Glycyrrhiza glabraομάδα, που υποβλήθηκε αποκλειστικά σε συμβατικές
θεραπείες είχε τα χειρότερα αποτελέσματα. Τα ποσοστά επιβίωσης των καρκινοπαθών αυτής τής ομάδας ήταν πολύ χαμηλά. Οι ομάδες, που συνδύασαν συμβατικές θεραπείες με αγιουρβεδικά βότανα, είχαν μεγαλύτερο χρόνο επιβίωσης από ό,τι τα άτομα, που υποβλήθηκαν αποκλειστικά σε συμβατικές θεραπείες.⁽²¹⁾
Ο γιατρός Dr. Joshi ανακοίνωσε το 1989 στο 5ο διετές συνέδριο του Ινδικού Συλλόγου Χημειοθεραπειών Καρκίνου τα αποτελέσματα αγωγής σε 422 καρκινοπαθείς, στους οποίους οι γιατροί, αφού χρησιμοποίησαν όλες τις δυνατές μορφές αγωγής, δέν έδωσαν ελπίδες ζωής. Ο Dr. Joshi ανακοίνωσε, ότι πέτυχε πλήρη ανάρρωση με παράταση ζωής χρησιμοποιώντας αγιουρβεδικά βότανα σε 70 ασθενείς και καλά αποτελέσματα (ανακούφιση συμπτωμάτων) σε 262 ασθενείς, ενώ σε 90 μόνο ασθενείς υπήρξε έλλειψη ανταπόκρισης.

Ας αναφερθούμε σε μερικά ακόμα βότανα που χρησιμοποιεί η παραδοσιακή ινδική ιατρική:

Turmeric (Κουρκουμίνη)
Το ότι ένα βότανο, που αποτελεί βασικό συστατικό τού κάρι και χρησιμοποιείται γιά την παρασκευή τής μουστάρδας θα αποτελούσε ένα ισχυρό όπλο κατά τού καρκίνου είναι κάτι, που δέν θα περιμέναμε.

Το turmeric είναι ένα παραδοσιακό βότανο τής Ινδίας, που ανήκει στην ίδια οικογένεια με το ginger, τη γνωστή μας πιπερόρριζα. Η αντικαρκινική του δράση οφείλεται κυρίως σε μιά κίτρινη χρωστική ουσία, που περιέχει, η οποία ονομάζεται κουρκουμίνη. Η κουρκουμίνη, ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα προστατεύοντας τα ανοσοποιητικά κύτταρα από τα δικά τους δηλητήρια (οξειδωτικά), που χρησιμοποιούν, γιά να σκοτώνουν τα καρκινικά κύτταρα. Η κουρκουμίνη φαίνεται, ότι αναχαιτίζει τον καρκίνο.⁽²²⁾ Οι αποδείξεις για την αντικαρκινική              Turmericδράση τής ουσίας αυτής είναι πολλές:
 
α. Μελέτη σε ζώα έδειξε, ότι η ουσία αυτή εμποδίζει τον καρκίνο τού δέρματος και τον σχηματισμό όγκων τού δέρματος.⁽²³⁾

β. Σε πειράματα με ζώα η κουρκουμίνη φάνηκε, ότι είναι άμεσα τοξική στα καρκινικά κύτταρα.⁽²⁴⁾

γ. Οι έρευνες όμως, δέν περιορίζονται μόνο σε ζώα. Σε 62 ασθενείς με καρκίνο τού δέρματος και τού στόματος, οι οποίοι δέν είχαν δει κανένα αποτέλεσμα από τις συμβατικές θεραπείες, έγινε τοπική θεραπεία με βαζελίνη, που περιείχε 9,5% κουρκουμίνη. Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά. Όλοι οι ασθενείς έδειξαν σημαντική βελτίωση στην υγεία τους.⁽²⁵⁾

δ. Άλλη μελέτη έχει δείξει, ότι η κουρκουμίνη μειώνει σημαντικά τον όγκο τού παχέος εντέρου (ώς και 57%) κι ότι μπορεί να εμποδίσει την εξέλιξη τού καρκίνου.⁽²⁶⁾ Η θεραπευτική αυτή δράση τής κουρκουμίνης οφείλεται μεταξύ άλλων στο ότι μειώνει την παραγωγή τής προσταγλανδίνης PGE 2 και άλλων «κακών» εικοσανοειδών, τα οποία συμβάλλουν στην αύξηση των όγκων και στο ότι συμμετέχει στην παραγωγή ενός ενζύμου με αντικαρκινική δράση, τής glutathione-S-transferase.

ε. Η κουρκουμίνη έχει δείξει, ότι εμποδίζει την ανάπτυξη καρκινικών κυττάρων MCF-7 τού ανθρώπινου μαστού, που προκλήθηκε από ξενοοιστρογόνα.⁽²⁷⁾

στ. Υπάρχουν όμως και άλλες μελέτες, που τεκμηριώνουν την αντικαρκινική δράση τού turmeric. Ύστερα από έναν μήνα, καπνιστές, οι οποίοι λάμβαναν καθημερινά δύο ταμπλέτες, που περιείχαν 750 mg turmeric, έδειξαν σημαντική μείωση στα επίπεδα των μεταλλαξιογόνων ουσιών, που υπήρχαν στα ούρα τους, η αύξηση των οποίων οφειλόταν κατά ένα μέρος στο κάπνισμα.⁽²⁸⁾

ζ. Άλλη μελέτη έδειξε, ότι το turmeric μειώνει τον σχηματισμό τού μη φυσιολογικού DNA ύστερα από έκθεση στην καρκινογόνο ουσία βενζο-
πυρένιο.⁽²⁹⁾

η. Το turmeric ως μέρος τής διατροφής ενός ανθρώπου έχει δείξει αποτελεσματικές αντιοξειδωτικές ιδιότητες χρήσιμες γιά την πρόληψη και θεραπεία διαφόρων τύπων καρκίνου.⁽³⁰⁾

Τα αντικαρκινικά βότανα
τής αμερικανικής ηπείρου
Στην αμερικανική ήπειρο, η οποία είναι πλούσια σε βλάστηση, φύονται βότανα με ισχυρή αντικαρκινική δράση, τα οποία οι ινδιάνοι χρησιμοποιούσαν γιά τη θεραπεία τού καρκίνου. Τα ινδιάνικα αυτά βότανα θεωρούνται μέχρι στιγμής ως τα πιό αποτελεσματικά κατά τού καρκίνου. Τα σημαντικότερα και πλέον πολυσυζητημένα είναι τα ακόλουθα:

Essiac
Ισχυρή αντικαρκινική δράση έχει ένα ρόφημα από βότανα, το οποίο κατασκεύασε η καναδέζα νοσοκόμος Rene Caisse και το οποίο αποτελούσε μιά κρυφή συνταγή ινδιάνων θεραπευτών τού Οντάριο. Η Caisse μαζί με τον γιατρό Φίσερ δοκίμασαν το ρόφημα αυτό σε ανίατους καρκινοπαθείς, είδαν την εκπληκτική του δράση και χρόνο με τον χρόνο το βελτίωναν. Από το 1935 θεράπευε σε αντικαρκινική κλινική στο Μπέισμπριτζ καταληκτικούς καρκινοπαθείς.

Πολλοί είναι οι επιστήμονες, που επιβεβαίωσαν την αντικαρκινική δράση τού essiac. Ο δρ. Τσαρλς Μπρους, ιδρυτής τού φημισμένου Ιατρικού Κέντρου Μπρους στο Καίμπριτζ τής Μασαχουσέτης και προσωπικός γιατρός του Τζων Κέννεντι, επιβεβαίωσε ενόρκως την αντικαρκινική δράση τού Essiac ομολογώντας, ότι πίνοντάς το αποκλειστικά θεραπεύτηκε από καρκίνο.

Η Caisse, θέλοντας να πείσει τον επιστημονικό
κόσμο γιά την αντικαρκινική δράση τού essiac, απευθύνθηκε το 1937 στον δρα Τζων Βόλφερ, διευθυντή τής αντικαρκινικής κλινικής στο Northwestern University Medical School. Ο Βόλφερ
συμφώνησε να υποβάλει σε θεραπεία με essiac 30 ασθενείς με καταληκτική μορφή καρκίνου υπό την επίβλεψη πέντε γιατρών. Ύστερα από δεκαοκτώ μήνες, οι γιατροί συμπέραναν, ότι το essiac μειώνει τους όγκους και ανακουφίζει από τους πόνους.

Το 1937 επίσης, η γιατρός Emma Garson αφιέρωσε 24 μέρες από τη ζωή της παραμένοντας στην κλινική τού Μπέισμπριτζ, όπου η Caisse κούραρε καρκινοπαθείς, γιά να ελέγξει τους ισχυρισμούς της. Εκεί εξέτασε πάνω από 400 περιπτώσεις καρκινοπαθών και δέν μπορούσε να πιστέψει στα μάτια της. «Η πλειοψηφία των ασθενών τής κ. Caisse -δήλωσε η Emma Garson- μεταφέρθηκαν σε αυτήν γιά θεραπεία ύστερα από συμβατικές θεραπείες, που απέτυχαν να τους βοηθήσουν και οι ασθενείς είχαν κριθεί ανίατοι. Πραγματικά, η πρόοδος και τα αποτελέσματα από τις θεραπείες με το essiac, καθώς και η ταχύτητα τής θεραπείας είναι κάτι το εντελώς αξιοθαύμαστο».⁽³¹⁾

Δέν γνωρίζουμε ποιά ήταν η ακριβής σύνθεση τού essiac. Οι ειδικοί έχουν συμπεράνει, ότι θα περιλάμβανε ρίζα αρκτίου, ρίζα ινδικού ρήου, ένα είδος λάπαθου (rumex acetosella) και φλοιό φτελιάς.

Το 1966 ούγγροι επιστήμονες και το 1981 ιάπωνες τού πανεπιστημίου Ναγκόμα απέδειξαν την αντικαρκινική δράση τού άρκτιου. Ομοίως έχει τεκμηριωθεί και η αντικαρκινική δράση τού indian rhubarb, που περιέχεται στο essiac. Η εμοδίνη, ένα βασικό συστατικό τού indian rhubarb, έχει αποδειχθεί, ότι αναχαιτίζει τα καρκινικά κύτταρα κι ότι αυξάνει τον χρόνο επιβίωσης σε ποντίκια με λευχαιμία.^(32-33)

Pau d’ arco
Ένα άλλο βότανο τής Ν. Αμερικής με ισχυρή αντικαρκινική δράση είναι το pau d’ arco γνωστό και ως lapacho, ipe roxo και taheebo. Το pau d’ arco φύεται στην Αργεντινή και τη Βραζιλία. Εξάγεται από την εσωτερική φλούδα τού δένδρου Tabebuia impetiginosa στην Αργεντινή, καθώς και τού δένδρου Tabebuia heptaphylla στη Βραζιλία.

Το pau d’ arco είναι το πιο δημοφιλές φάρμακο κατά τού καρκίνου στις περιοχές αυτές. Χρησιμοποιείται στη λαϊκή ιατρική τής Ν. Αμερικής γιά τη νόσο τού Hodgkin, τη λευχαιμία και για τους καρκίνους τού παγκρέατος, τού οισοφάγου, τού κεφαλιού, των εντέρων, τού πνεύμονα και τού προστάτη.⁽³⁴⁾ Ότι το βότανο αυτό έχει χρησιμοποιηθεί επιτυχώς γιά τις ανωτέρω μορφές καρκίνου επιβεβαιώνει με το κύρος του ο βιοχημικός και ερευνητής τού Εθνικού Αντικαρκινικού Ινστιτούτου, Τζόναθαν Χάρτγουελ.

Εκατοντάδες μελέτες έχουν επιβεβαιώσει την αντικαρκινική δράση τού pau d’ arco. Οι περισσότερες μελέτες γιά τη δράση του έχουν εστιαστεί σε ένα χημικό συστατικό του, που ονομάζεται lapachol. Το συστατικό αυτό έχει αποδειχθεί, ότι έχει ισχυρή δράση κατά των όγκων σε πειραματόζωα.^(35-36)

Pau d’ arco                

Μιά μελέτη έδειξε την αντικαρκινική δράση τού
pau d’ arco σε καλλιέργεια κυττάρων ποντικών. Το pau d’ arco αύξησε τη δράση των μακροφάγων κυττάρων προερχομένων από ποντίκια και περιόρισε τη μετάσταση τού καρκίνου στους πνεύμονες σε ποντίκια, που είχαν υποστεί εγχείρηση για εξαγωγή πρωταρχικών όγκων⁽³⁷⁾

Σε άλλη μελέτη με ποντίκια, στα οποία προκλήθηκε τεχνητά καρκίνος, ο χρόνος επιβίωσης των ποντικών, στα οποία χορηγείτο pau d’ arco, ήταν 80% μεγαλύτερος από ό,τι στα ποντίκια, που δέν χορηγείτο.⁽³⁸⁾

Οι μελέτες όμως, γιά την αντικαρκινική δράση τού pau d’ arco δέν περιορίζονται σε ζώα. Το βότανο αυτό έχει ανάλογη θεραπευτική δράση και σε ανθρώπους και αυτό το τεκμηριώνει ο συγγραφέας Bill Wead σε βιβλίο του, όπου έχει συγκεντρώσει εκατοντάδες μαρτυρίες γιά την αποτελεσματικότητα τού lapacho. Δίνει παραδείγματα γιά ασθενείς, που θεραπεύτηκαν από καρκίνο μέσα μόνο σε δύο μήνες.⁽³⁹⁾

Αλλά και επίσημες μελέτες αποδεικνύουν τού λόγου το αληθές. Σε εννέα καρκινοπαθείς, που είχαν κάνει ήδη συμβατικές θεραπείες, δόθηκε lapachol σε υψηλές δόσεις για 20 ώς 60 ημέρες. Και στους εννέα ασθενείς σημειώθηκε συρρίκνωση των όγκων και αντικειμενική βελτίωση τής υγείας τους (όπως μείωση τού πόνου). Μάλιστα σε τρεις ασθενείς σημειώθηκε εξαφάνιση τού όγκου.⁽⁴⁰⁾ Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί, ότι σε υψηλές δόσεις το pau d’ arco μπορεί να προκαλέσει κάποιες παρανέργειες όπως ναυτία, ιλίγγους, διάρροια και εμετό.

Chaparral
Το chaparral είναι ένα βοτανικό προϊόν με θαυματουργή δράση κατά τού καρκίνου και άλλων ασθενειών. Παρασκευάζεται από τα φυλλαράκια και τους βλαστούς τού Larrea divericata Coville ή Larrea tridentata Coville, ενός θάμνου τού Μεξικού, γιά τον οποίο οι ινδιάνοι διατείνονται: «Το φυτό αυτό θεραπεύει τα πάντα. Αυτό μας έχει δώσει η φύση».⁽⁴¹⁾

Οι ινδιάνοι θεραπευτές θεράπευαν με το τσάι chaparral διάφορες ασθένειες, όπως αρθρίτιδα, φυματίωση, αφροδισιακά νοσήματα, κρυολόγημα και βρογχίτιδα.⁽⁴²⁾ Ιδιαίτερα δημοφιλές ήταν κατά τού καρκίνου. Οι ινδιάνοι θεραπευτές το χρησιμοποιούσαν με επιτυχία για τη λευχαιμία και για τους καρκίνους τού νεφρού, τού συκωτιού, των πνευμόνων και τού στομάχου.⁽⁴³⁾

Πού οφείλεται όμως, η αντικαρκινική δράση τού chaparral; Το chaparral περιέχει πολυσακχαρίτες, που ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα και μιά ουσία, το nordihydroguaiaretic acid (NDGA), που έχει ισχυρή αντιοξειδωτική δράση. Εργαστηριακές (in vitro) μελέτες έχουν αποδείξει, ότι το NDGA σταματά την αύξηση των όγκων.⁽⁴⁴⁾ Η δράση του αυτή                     Chaparralαιτιολογείται, λόγω τού ότι σταματά τη μεταφορά
των ηλεκτρονίων στα μιτοχόνδρια. Τα μιτοχόνδρια παράγουν ενέργεια μέσα στα κύτταρα και κατά συνέπεια με το NDGA οι όγκοι δέν έχουν την κατάλληλη ενέργεια, γιά να επιβιώσουν.
Πλην τούτου, ο Dean Burk, ο οποίος υπήρξε ιδρυτής τού Εθνικού Αντικαρκινικού Ινστιτούτου τής Αμερικής, σε πείραμα, που διεξήγαγε στο εν λόγω ινστιτούτο, απέδειξε, ότι το NDGA καταστέλλει την αναερόβια και αερόβια γλυκόλυση, τη διάσπαση δηλαδή σακχάρων από ένζυμα, κάτι, που σημαίνει, ότι έχει ισχυρή αντικαρκινική δράση, διότι, όπως έχει αποδείξει ο νομπελίστας βιοχημικός Otto Warburg, τα καρκινικά κύτταρα ζουν σε ζυμώσεις σακχάρου.

Ερευνητές πειραματίστηκαν βάζοντας benzyl peroxide (BPO), ένα ισχυρό καρκινογόνο, στο δέρμα ποντικών, που είχαν την τάση να αναπτύξουν καρκίνο. Βρήκαν, ότι το NDGA, ένα συστατικό τού chaparral, ήταν αποτελεσματικό στην πρόληψη τής ανάπτυξης καρκινικών κυττάρων. Έβγαλαν το συμπέρασμα, ότι οι ισχυρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες τού chaparral ήταν υπεύθυνες γιά την αναχαίτιση τής δημιουργίας καρκινικών κυττάρων, τα οποία θα προκαλούνταν ως αποτέλεσμα τής έκθεσης στο BPO.

Το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου τής Αμερικής βασιζόμενο σε μια δημοσίευση τού 1969 γιά την περίπτωση ενός ασθενή με κακοήθη μελάνωμα, ο οποίος θεραπεύτηκε πίνοντας αποκλειστικά τσάι chaparral⁽⁴⁵⁾ και λαμβάνοντας υπόψη τις διάφορες εργαστηριακές μελέτες γιά την αντικαρκινική δράση τού NDGA, έγινε χορηγός μιάς κλινικής μελέτης γιά την επιβεβαίωση ή μη τής αντικαρκινικής δράσης τού chaparral ή τής ουσίας NDGA. 59 ασθενείς με προχωρημένη μορφή καρκίνου, που θεωρείτο από τη συμβατική ιατρική ανίατη, έκαναν θεραπεία γιά ένα χρονικό διάστημα με τσάι chaparral ή με NDGA στο πανεπιστήμιο τού Utah. Συγκεκριμένα, ορισμένοι ασθενείς έπιναν δύο με τρία ποτήρια καθημερινά τσάι chaparral, ενώ άλλοι ασθενείς λάμβαναν διά στόματος 250 με 3.000 mg NDGA καθημερινά.

Σε τέσσερεις ασθενείς σημειώθηκε μείωση τού όγκου. Οι δύο από τους τέσσερεις ασθενείς είχαν κακοήθες μελάνωμα. Η συρρίκνωση τού όγκου επιτεύχθηκε γιά τον πρώτο ασθενή σε τρεις μήνες, ενώ για τον δεύτερο ύστερα από 20 μήνες. Ο τρίτος ασθενής έπασχε από χοριοκαρκίνωμα εξαπλωμένο στους πνεύμονες και η διάρκεια ανταπόκρισης ήταν δύο μήνες. Ο τέταρτος ασθενής έπασχε από λεμφοσάρκωμα και η διάρκεια ανταπόκρισης ήταν 10 ημέρες. Σε 27 από τους ασθενείς παρατηρήθηκε αντικειμενική βελτίωση τής υγείας τους κατά τη διάρκεια τής θεραπείας με chaparral ή NDGA.

Το chaparral λοιπόν, θα μπορούσε να αποτελέσει ένα φάρμακο κατά τού καρκίνου. Το θέμα άρχισε να παίρνει τεράστιες διαστάσεις -διαστάσεις, που απειλούσαν τα οικονομικά συμφέροντα των μεγαλοεταιρειών φαρμάκου- και ξαφνικά οι έρευνες διακόπηκαν.

Ο γιατρός-ανθρωπολόγος John Heinerman εξηγεί, ότι η ιατρική ομάδα τού πανεπιστημίου «αναστατώθηκε κάπως από τη δημοσιότητα, που πήρε το θέμα, αφού τα μέσα ενημέρωσης έγραφαν, ότι το έργο της ομάδας μπορεί να οδηγήσει στην ανακάλυψη θεραπείας γιά τον καρκίνο. Δέν θα μάθουμε ποτέ γιατί πραγματικά διακόπηκαν οι έρευνες για το chaparral στο Ιατρικό Κέντρο τού πανεπιστημίου τού Utah».⁽⁴⁶⁾

Όλα ξεκίνησαν, όπως είπαμε, από την περίπτωση ενός 85χρονου εργάτη από τα μέσα τής Αριζόνας, τού Ερνστ Φαρ, ο οποίος είχε ένα κακοήθες μελάνωμα, μιά θανάσιμη μορφή καρκίνου τού δέρματος στο δεξιό μάγουλο και στον λαιμό του. Είχε υποστεί τέσσερεις εγχειρήσεις γιά κακοήθες μελάνωμα στο δεξί μάγουλο. Κάθε φορά μετά την εγχείρηση, ο καρκίνος ξαναεμφανιζόταν. Ο Dr. Charles Smart τού πανεπιστημίου τού Utah, ο οποίος τεκμηρίωσε, ότι ο όγκος ήταν 3 με 4 εκατοστά, τον παρακολούθησε.

Επειδή οι προηγούμενες εγχειρήσεις απέτυχαν να προλάβουν πλήρως την επανεμφάνιση τού μελανώματος ο ασθενής επέστρεψε σπίτι και αποφάσισε να πάρει τσάι chaparral. Έβαζε 7 με 8 γραμμάρια των φύλων σε ένα τέταρτο ζεστό νερό και έπινε δύο με τρεις κούπες την ημέρα. Ξεκίνησε να παίρνει τσάι chaparral το Νοέμβριο τού 1967 και τον Φεβρουάριο του 1968 οι βλάβες στο πρόσωπο συρρικνώθηκαν σε 2-3 χιλιοστά και οι μάζες στον λαιμό του έφυγαν εντελώς. Επιπλέον, η γενικότερη υγεία του βελτιώθηκε και κέρδισε βάρος. Έζησε μέχρι τα 96 του.

Η εν λόγω έρευνα στο πανεπιστήμιο τού Utah συνέβαλε στο να δημιουργηθεί στην Αμερική «ζήτημα chaparral». Εφημερίδες και περιοδικά αναφέρονταν στη θεραπευτική αντικαρκινική του δράση και πολλοί ασθενείς θεραπεύτηκαν από καρκίνο λαμβάνοντας chaparral. Σε ένα άρθρο τού Γουίλιαμ Μακ Γκραθ, που δημοσιεύτηκε στο φύλλο τής 27ης Ιουνίου 1979 τής εφημερίδας Budget, αναφέρεται η περίπτωση ενός ηλικιωμένου άνδρα, που θεραπεύτηκε μόνος από καταληκτικό καρκίνο παίρνοντας 15 κάψουλες σαπαράλ την ημέρα.

Ο John Heinerman παραθέτει κατάλογο ασθενών, που ωφελήθηκαν λαμβάνοντας chaparral. Για παράδειγμα, ένας άνδρας από το Όκλαντ τής Καλιφόρνιας, που έπασχε από λευχαιμία, σταμάτησε την εξέλιξη τής νόσου λαμβάνοντας chaparral. Μιά γυναίκα στο Όρεγκον είχε καρκίνο τού τραχήλου τής μήτρας και οι γιατροί τη συμβούλεψαν να κάνει ολική ή μερική υστερεκτομή. Εκείνη αρνήθηκε και άρχισε να παίρνει chaparral μαζί με διάφορα άλλα βότανα. Έναν μήνα αργότερα έκανε τεστ Παπανικολάου των κυττάρων τού τραχήλου τής μήτρας, το οποίο δέν έδειξε κανένα ίχνος καρκίνου. Παρ’ όλα αυτά το chaparral μπήκε στη μαύρη λίστα των Αναπόδεικτων Μεθόδων της Αμερικανικής Αντικαρκινικής Εταιρείας, όπου παραμένει μέχρι σήμερα.

Ευρωπαϊκά βότανα
με αντικαρκινική δράση
Iscador (viscum album, european mistletoe) / ιξός
Κλινικές τής Ελβετίας, τής Γερμανίας, τής Ολλανδίας και τής Σουηδίας χορηγούν σε καρκινοπαθείς iscador, εκχύλισμα δηλαδή ευρωπαϊκού ιξού (Viscum album). Υπάρχουν διάφορα είδη mistletoe. Υπάρχει το κινεζικό mistletoe (Loranthes parasiticus), το αμερικανικό mistletoe (viscum flavescens) και το ευρωπαϊκό mistletoe (viscum album).

Πρώτος, που υποστήριξε την αντικαρκινική δράση τού ευρωπαϊκού ιξού ήταν ο αυστριακός φιλόσοφος και ερευνητής βιολογίας Rudolf Steiner, ο οποίος υπήρξε ιδρυτής τής Ανθρωποσοφίας, ενός κινήματος φιλοσοφικού και ιατρικού. Όταν ο Steiner υποστήριζε την αντικαρκινική δράση τού ιξού, δέν είχε τα απαραίτητα τεκμήρια γιά τη στήριξη της θέσης του. Σήμερα όμως υπάρχουν αποδείξεις.

Το iscador ενδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα, διεγείρει τον θύμο αδένα, ενισχύει τα λευκά αιμοσφαίρια και φαγοκύτταρα τού οργανισμού και εμποδίζει τον σχηματισμό όγκων. Επιπλέον, περιέχει βιολογικά ενεργείς πρωτεΐνες, τις λεκτίνες, οι οποίες          Viscum albumέχουν ισχυρή αντικαρκινική δράση, όπως έχει απο-
δειχθεί σε καλλιέργειες ανθρώπινων κυττάρων και σε πειράματα σε ζώα.
Μιά μελέτη, που έγινε το 1990 σε καλλιέργειες ανθρώπινων κυττάρων, έδειξε, ότι η λεκτίνη τού ιξού αυξάνει την παραγωγή τού ογκονεκρωτικού παράγοντα άλφα, μιάς ορμόνης, που εκκρίνουν τα κύτταρα τού ανοσοποιητικού συστήματος και καταστρέφει τον καρκινικό ιστό. Η λεκτίνη αυτή επίσης ενισχύει την παραγωγή ιντερλευκίνης-1 και ιντερλευκίνης-6, ουσιών, που βελτιώνουν το ανοσοποιητικό σύστημα.⁽⁴⁷⁾ Γιά να αντιληφθούμε πόσο πολύ ενισχύει το iscador το ανοσοποιητικό μας σύστημα αρκεί να αναφέρουμε, ότι η δράση των διαφόρων κυττάρων τού ανοσοποιητικού μας συστήματος, συμπεριλαμβανομένων των φυσικών φονικών κυττάρων, αυξάνεται σημαντικά σε μόλις 24 ώρες από τη στιγμή, που το λαμβάνουμε.⁽⁴⁸⁾

Μελέτες έχουν δείξει, ότι η θεραπεία με iscador συμβάλλει στην αύξηση τής διάρκειας και τής ποιότητας τής ζωής, σταθεροποιεί τον καρκίνο, προκαλεί σμίκρυνση των όγκων και βελτιώνει τη γενικότερη κατάσταση των καρκινοπαθών.⁽⁴⁹⁾

Μελέτες, που έχουν δημοσιευθεί στο Journal of Anthroposophic Medicine και στο Anthroposophical Medicine and Therapies for Cancer καταδεικνύουν την αντικαρκινική δράση τού iscador. Ασθενείς με καρκίνο τού αυχένα, οι οποίοι συνδύασαν ακτινοθεραπεία, εγχείρηση και θεραπεία με iscador, είχαν ποσοστό επιβίωσης 83% ύστερα από πέντε χρόνια, ενώ αυτοί, που έκαναν μόνο ακτινοθεραπεία, είχαν ποσοστό επιβίωσης 69%.

Άλλη μελέτη σε καρκινοπαθείς με καρκίνο τού βρόγχου έδειξε, ότι το 75% των ασθενών, που λάμβαναν iscador, παρέμεναν ζωντανοί ύστερα από τέσσερα χρόνια, ενώ από τους καρκινοπαθείς, που δέν λάμβαναν iscador, μόλις το 35% παρέμεναν ζωντανοί. Τα ποσοστά επιβίωσης ασθενών με καρκίνο τού δέρματος, που λάμβαναν iscador, ήταν 80%, ενώ των ασθενών, που δέν λάμβαναν iscador, 65%.

Άλλη μελέτη βρήκε, ότι περισσότεροι ασθενείς με καρκίνο τού μαστού ήταν ζωντανοί μετά από δέκα χρόνια σε σύγκριση με αυτούς, που δέν έλαβαν iscador. Οι άνθρωποι, που είχαν έναν συνδυασμό εγχείρησης και iscador, είχαν 83% ποσοστό επιβίωσης μετά από πέντε χρόνια σε σύγκριση με 69% γιά αυτούς, που έλαβαν μόνο ακτινοβολία. Ανάλογες μελέτες έχουν δείξει, ότι το iscador είναι το ίδιο αποτελεσματικό κατά τού καρκίνου των πνευμόνων, τού στομάχου, τού παχέος εντέρου και των ωοθηκών.

---

Περισσότερες πληροφορίες για τις φυσικές μεθόδους πρόληψης και θεραπείας τού καρκίνου μπορείτε να βρείτε στο βιβλίο τού Μάριου Δημόπουλου: Φυσικές μέθοδοι αντιμετώπισης τού καρκίνου, απόσπασμα τού οποίου αποτελεί το παρόν άρθρο.

---

Επειδή κάποιος μπορεί να εκφράσει την ένσταση, ότι αυτές οι μελέτες έχουν δημοσιευθεί σε έντυπα των ανθρωποσοφιστών, που προπαγανδίζουν υπέρ τού iscador, και κατά συνέπεια τα όσα αναφέρονται σε αυτά ενδέχεται να μην είναι απολύτως αντικειμενικά, αναφέρουμε μια μελέτη γιά την αντικειμενικότητα τής οποίας κανείς δέν μπορεί να αμφιβάλλει. Η μελέτη αυτή διεξήχθη από τον γιατρό Richard Wagner στη Στουτγκάρδη σε 36 ασθενείς με καρκίνο των ωοθηκών.

Από τη μελέτη αυτή αποδείχθηκε, ότι η θεραπεία με iscador μπορεί να φέρει τα ίδια αποτελέσματα με τη χημειοθεραπεία γι’ αυτή τη μορφή καρκίνου με ένα όμως πλεονέκτημα: την καλύτερη ποιότητα ζωής. Ο Dr. Wagner είναι κατηγορηματικός: «Οι ασθενείς, που έκαναν θεραπεία με iscador είχαν καλύτερη ποιότητα ζωής από ό,τι αυτοί, που έκαναν χημειοθεραπεία». Προσθέτει επίσης, ότι οι ασθενείς, που έκαναν μόνο χημειοθεραπεία είχαν ποσοστό επιβίωσης 50% ύστερα από 7 μήνες, ενώ αυτοί, που λάμβαναν iscador μετά από χημειοθεραπεία, είχαν το ίδιο ποσοστό επιβίωσης ύστερα από 14 μήνες.⁽⁵⁰⁾

Ο ιξός δέν πρέπει να λαμβάνεται προληπτικά, όπως άλλα βότανα, αλλά μόνο από καρκινοπαθείς. Ο ιξός συνδυαζόμενος με εγχείρηση παρέχεται είτε προεγχειρητικά (14 ημέρες πριν την επέμβαση) είτε μετεγχειρητικά. Προεγχειρητικά λαμβάνεται, γιά να μην εξαπλωθεί ο καρκίνος, συνήθης παρενέργεια τής χειρουργικής επέμβασης. Μετεγχειρητικά χορηγείται για μερικά χρόνια, ώστε να μην παρουσιαστεί υποτροπή. Το iscador μπορεί να ληφθεί και από αυτούς, που κάνουν χημειοθεραπεία, διότι μειώνει τις παρενέργειές της.

Το iscador χορηγείται είτε σε ενέσιμη μορφή κοντά στον όγκο είτε στοματικά. Επειδή είναι παρασιτικό φυτό αναμένεται, ότι θα υπάρχει διαφορά μεταξύ των mistletoes, που φύονται σε διαφορετικά δένδρα. Η Ανθρωποσοφική ιατρική χρησιμοποιεί διαφορετικούς τύπους mistletoe βασισμένους στους τύπους τού καρκίνου, τα δένδρα, από τα οποία μαζεύτηκαν και τις μεθόδους παρασκευής, διότι διαφορετικές μορφές iscador παρασκευάζονται με προστιθέμενα ομοιοπαθητικά μέταλλα. (Προσοχή: Οι καρποί τού ιξού δέν πρέπει να τρώγονται, διότι είναι δηλητηριώδεις).


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
1. Duke J.A., Weeds? Or wonder drugs?, Organic Gardening, 38-40, Jul.- Aug. 1994
2. Spju R.W., Perdue R.E., Plant folklore: A tool for predicting sources of antitumor activity?, Cancer Treat Report, 60, 8, 979-985, 1976
3. Tyler V.E., Significant anticancer herbs, Herbs of Choice: The therapeutic use of phytomedicinals, 178-179, 1994
4. Hartwell J.L., Plants Used Against Cancer. A Survay, 1971
5. Chang M., Preface to Anticancer Medicinal Herbs, 1992
6. Cetal N, Therapeutic effects of jian pi yi shen prescription on the toxicity reaction of postoperative therapy in patients with advanced gastric carcinoma, Journal of Traditional Chinese Medicine, 113-116, 1988
7. Dharmananda S., Chinese Herbal Therapies for Immune Disorders, 9-25, 1988
8. Special Hearing on Alternative Medicine, Report of the Subcommitee of the Committee on Appropriations, US Senate, 65, Jun. 1993
9. Dharmananda S., Chinese Herbal Therapies for Immune Disorders, 10, 1988
10. Wang R.L., et al., Potentiation by Rabdosia rubescens on chemotherapy of advanced esophageal carcinoma, Chung Hua Chung Liu Tsa Chih 10, 720-722, 1990
11. Shibata S., et al., Econ. Med. Plant. Res., 1, 217, 1985
12. Chang H.M., et al., Pharmacology and applications of Chinese Materia Medica, 2, World Scientific Publ., 1041, 1987
13. Sun Y., J. Biol. Response Modifiers, 2, 227, 1983
14. Chu D.T., et al., J. Clin. Lab. Immunol., 26, 183, 1988
15. Li N.Q., et al., Chung Kuo Chung His I Chieh Ho Tsa Chih, 12, 588, 1992
16. Boik J., Cancer and natural medicine, 177, 1995
17. Chan T., Ancient remedies clues to cancer cures, Health Freedom News, 3, 5, 12-13, 1984
18. Sharma H.M., et al., Antineoplastonic induced mammary tumors in rats, Pharmacology, Biochemistry and Behavior, 767-773, 1990
19. Moss R., Cancer therapy: The independent consumer’s guide to non-toxic treatment and prevention, 134, 1992
20. Sharma H.M., et al., Maharish Ayur-veda: Modern Insights into ancient medicine, Journal of the American Medical Association, 2633-2634, 1991
21. Prasad G.C., The use of Ayurvedic drugs in the management of cancer, Word Congress on Cancer, Sydney, Australia, 315-319, April 1994
22. Nagabhushan M., et al., J. Am. Coll. Nutr., 11, 192, 1992
23. Kakav S.S., Roy D., Curcumin inhibits TPA induced expression of C-fos, C-jun and C-myc protooncogene messanger RNA in mouse skin, Cancer Letters, 87, 1, 85-89, 1995
24. Kuttan R., et al., Cancer Lett., 29, 197, 1985
25. Kuttan R., Turmeric and curcumin as topical agents in cancer therapy, Tumovi 73, 29-31, 1987
26. Nogabhushan M., Bhide S.V., Curcumin as an inhibitor of cancer, Journal of the American College of Nutrition, 11, 2, 1992
27. Verma S.P., Salamone E., Goldin B., Department of Community Health. Tufts University School of Medicine, Boston, Massachusetts 02111, USA., Biochem Biophys Res Commun, 233, 3, 692-6, Apr. 1997
28. Polasa K., Effect of Turmeric on urinary mutagens in smokers, Mutagen, 7, 2, 107-109, 1992
29. Mukundan M.A., Effect of turmeric and curcumin on BP-DNA adducts, Carcinogenesis, 14, 493-496, 1993
30. Krishnawamy K., Indian functional foods: role in prevention of cancer, Nutr Rev, 54(11 Pt 2), S127-131, Nov. 1996
31. Walters R., Options: The alternative cancer therapy book, 1993
32. Lu M., Studies on Chinese rhubarb XII. Effect of antraquinone derivatives on the respiration and glycolysis of ehrlich ascites carcinoma cells, Acta Pharmaceutica Sinica , 15, 1980
33. Lu M., Biochemical study of Chinese rhubarb XXIX. Inhibitory effects of antraquinone derivatives on P 388 Leukemia in mice, Journal of China Pharmacology University, 1989
34. Duke J.A., Handbook of medicinal herbs, 1985
35. Rao K.V., McBride T.J., Olseson J.J., Lapachol as one antitumor agent: Recognition and evaluation, Proc Amer Assoc Cancer Res, 9, 55, 1967
36. Rao K.V., McBride T.J., Olseson J.J., Recognition and evaluation of Lapachol as an antitumor agent, Cancer Res, 28, 1952-1954, 1968
37. Moikena D.H., Hokama Y., Effect of crude Tabebuia extracts in vitro and in vivo on macrophages and Lewis Lung Carcinoma in C 57 B1/6J mice, unpublished manuscript, Department of Pathology, John A. Burns School of Medicine, University of Hawaii, Honolulu, HI. Presented to the Minority Biomedical Symposium, New Orleans, LA, April 1986
38. Linardi C., A lapachol derivative active against mouse lymphocyte leukemia P-388, Journal of Medicinal Chemistry, 18, 11, 1159-1162, 1975
39. Wead B., Second opinion: Lapacho and the cancer controversy, 1985
40. Santana C.F. et al., Preliminary observations with the use of lapachol in human patients bearing malignant neoplasms, Revista de Instituto de Antibioticos, 20, 61-68, 1980
41. Douglas Rigby, Desert drugstore, 1959
42. Duke J.A. ed., Handbook of medicinal herbs, 1985
43. Hartwell J.L., Plants used against cancer. A survey, 1967
44. Smart C.R., Hogle H.H., Vogel H., et al., Clinical experience with nordihydroguaiaretic acid, Rocky Mountain Med J., 11, 39-43, 1970
45. Smart C.R., Hogle H.H., Robins R.K., et al., An interesting observation on nordihydroguaiaretic acid – NCS – 4291 NDGA – and a patient with malignant melanoma – A preliminary report, Cancer Chemother Rep. Part 1, 53, 2, 147-151, 1969
46. Heinerman J., The treatment of cancer with herbs, 1984
47. Hajito T., et al., Increased secretion of tumor necrosis factor a, interleukin 1 and interleukin 6 by human mononuclear cells exposed to B-galactoside-specific lectin from clinically applied mistletoe extract, Cancer Research, 50, 3322-3326, Jun. 1990
48. Hajito T., Lanzrein C., Natural killer and antibody dependent cell – mediated cytotoxicity and large granular lymphocyte frequencies in Viscum album treated breast cancer patients, Oncology, 43, 93-97, 1986
49. Kiene H., Clinical studies on mistletoe therapy for cancerous disease: A review, Therapeutikon, 3:6, 347-533, 1989
50. Wagner R., Ovarian cancer and mistletoe treatment, Journal of Anthroposophical Medicine, 51-53, 1986

Μάριος Δημόπουλος

Κλινικός Διατροφολόγος



ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Ο κ. Δημόπουλος έχει σπουδάσει Κλινική Διατροφολογία
και εκπαιδεύεται γιά απόκτηση πτυχίου Doctor of Naturopathy.Είναι μέλος τού American Council of Applied Clinical Nutritionκαι απόφοιτος τού Εθνικού Καποδιστριακού
Πανεπιστημίου Αθηνών.
Έχει εκπαιδευτεί στη Φυσική Ιατρική στα:
British Institute of Homeopathy (New Jersey, USA),
Clayton College of Natural Health (Alabama, USA),
Trinity College of Natural Health (Indianapolis, USA) και
International Society of Homotoxicology, Baden-Baden, Germany.
Είναι συγγραφέας τεσσάρων βιβλίων για φυσικές θεραπείες
και διατροφή.Περισσότερες πληροφορίες για θέματα υγείας
μπορείτε να βρείτε στα ιστολόγια τού Μάριου Δημόπουλου:
http://orthomoriakiiatriki.blogspot.gr http://orthomolecular-nutritional-medicine.blogspot.gr.